Με αφορμή το έργο του Τζάννι Ροντάρι "Η πίπα της μάγισσας και άλλες φανταστικές ιστορίες" - απόσπασμα από το οποίο διαβάσαμε κι αναλύσαμε σήμερα στην τάξη, ας θυμηθούμε την συναρπαστική..."ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ"!
Στον ρόλο του παραμυθά - διαστημικού ανταποκριτή ο μεγάλος Ιταλός δημιουργός...
Όπως σας είχαμε υποσχεθεί πριν την Ανάρτηση της νέας ταινίας μας "Η ΚΙΜΩΛΙΑ" (που θα πραγματοποιηθεί εντός των προσεχών εορταστικών ημερών), θα σας παρουσιάσουμε το Σενάριο της.
Γιατί;
Μα για να σας προτρέψουμε να το εκτυπώσετε ή απλώς να το διαβάσετε.
Αν μπείτε στον πειρασμό να δοκιμάσετε να το κάνετε παιχνίδι δικό σας – θα ήτανε θαυμάσιο!
Ακόμη ωραιότερο μάλιστα, θα ήτανε να το αλλάξετε: Με το μαγικό ραβδάκι της δικής σας πλούσιας φαντασίας.
Εδώ τα ανέκδοτα που μας λένε, όταν τα μοιραζόμαστε με τους φίλους μας, τα «αλατίζουμε» λιγάκι, τα «διασκευάζουμε» όπως λένε οι μεγάλοι, κοτζάμ σενάρια ταινιών θα αφήσουμε άθικτα - δίχως μία αντίστοιχη …μαγειρική διάθεση;
Ιδού κι ένα μίνι φωτογραφικό άλμπουμ από τη δική μας διασκευή
Επειδή είναι πολύ έντονο το ενδιαφέρον των αναγνωστών του Ιστολογίου μας για την νέα μας ταινία με τίτλο "Η Κιμωλία", σκεφτήκαμε να σας ανοίξουμε περισσότερο την …όρεξη.
Για τους πολύ νέους φίλους μας θα είναι οπωσδήποτε μία ευκαιρία για να πληροφορηθούν από πρώτο χέρι για την ολοκαίνουργια δράση της κιν/κής ομάδας μας "ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΠΟ ΞΥΛΟΜΠΟΓΙΑ".
Με ένα σμπάρο λοιπόν, δυο τριγώνια!
Ίσως και …τρία, εάν σας εξομολογηθούμε, πως λίγο πριν την χριστουγεννιάτικη ανάρτηση της ταινίας (το εορταστικό μας δώρο για όλους εσάς), θα δημοσιεύσουμε το Σενάριο της (θυμίζουμε πως πρόκειται για διασκευή της ομότιτλης ιστορίας του Μικρού Νικόλα των ευφάνταστων Ζ.Ζ.Σαμπέ και Ρ.Γκοσινί).
Μόλις το διαβάσετε κι εφόσον σας αρέσει, θα είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να μαζέψετε τους φίλους σας και να το παίξετε μαζί: σαν θεατρικό – στο σχολείο, στη γειτονιά σας, στο σπίτι ή όπου αλλού χαιρόσαστε τον ελεύθερο χρόνο σας με τα αγαπημένα σας πρόσωπα!
Για τους Κρεμαστούς Κήπους της Βαβυλώνας ίσως έχετε πληροφορηθεί από εκείνη την περίοδο που η Ιστορία και η Μυθολογία χορεύανε χέρι-χέρι στην παράλληλη τους αφήγηση για το παρελθόν του Ανθρώπου.
Για τους …Κρεμαστούς Κήπους του Βιβλίου που προσφάτως ανοίξανε στην καρδιά του Δημοτικού Σχολείου Κοσκινού πιθανών να μην έχετε ακούσει πολλά. Και πολύ δικαιολογημένα. Διότι μετράνε τις πρώτες ημέρες της λειτουργίας τους.
Η νέα Σχολική μας Βιβλιοθήκη, για πάρα πολλά μέλη της σχολικής μας κοινότητας, ήταν –δίχως υπερβολή– ένα όνειρο. Εδώ και αρκετά χρόνια: Ένα όνειρο που χάρη στην επιμονή και το δόσιμο τους αποτελεί πια μία πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα στο χείλος του ονείρου.
Διότι τι άλλο είναι το βούτηγμα του βλέμματος, της σκέψης, της φαντασίας μας στις σελίδες ενός πολύ καλού βιβλίου; Αναφέρομαι προφανώς στη Λογοτεχνία, η οποία και έχει την τιμητική της στις ραφιέρες της Βιβλιοθήκης μας (πλησιάζει τους 700 από τους 900 τίτλους).
Κάτι που όμως δεν ισχύει στο Ψηφιακό Τμήμα της Βιβλιοθήκης, όπου μπορεί να εντοπίσει κανείς και να αντλήσει υλικό από τα 80 GBβιβλίων, περιοδικών ή και εγκυκλοπαιδειών που έχουν αρχειοθετηθεί στις ποικίλες του θεματικές – από Κόμικςέως Φιλοσοφία και από Επιστήμη έως …Μουσική (σε pdf μορφή τα περισσότερα).
Στις 25 Νοεμβρίου, η Σχολική Βιβλιοθήκη «Οδ. Ελύτης» άνοιξε τις πόρτες της για πρώτη φορά με δανειστικό χαρακτήρα. Είχαν προηγηθεί αρκετές δράσεις μας εντός της με διαφορετικό, εξ ίσου «ευάερο» και παιδαγωγικά γόνιμο προσανατολισμό: π.χ. ως λέσχη ανάγνωσης του τμήματος μας.
Προσφάτως δε, η Λέσχη Ανάγνωσης Ρόδου διοργάνωσε μία βραδιά αφιερωμένη στον Νίκο Καζαντζάκη και το έργο του. Μέσα στη Σχολική Βιβλιοθήκη «Οδ. Ελύτης». Σαββατόβραδο του θερμού ροδίτικου φθινοπώρου.
Για να μην αφήσουμε παραπονεμένους τους φίλους των Στατιστικών, ο αριθμός των βιβλίων που «κινήθηκαν» κατά την 1η Ημέρα δανεισμού (Πέμπτη, 25/11) έφτασε τα 88. Την Τρίτη, 30/11, «άνοιξαν φτερά» 50 τίτλοι.
Το τι πρόκειται να αφήσει αυτός πλούτος των λέξεων και των εικόνων που ταξιδεύει πλέον στον ελεύθερο χρόνο των μαθητών μας είναι αδύνατο, αν όχι μάταιο, εξ αρχής να προσδιοριστεί.
Οι …Κρεμαστοί από βιβλία και παιδιά νέοι Κήποι του σχολείου μας τώρα αρχίζουν τον ξεχωριστό τους χορό με τη δική τους Ιστορία και Μυθολογία!
Με την πρώτη ματιά αγαπήσαμε αυτή την θαυμάσια ταινία μικρού μήκους και διόλου μικρής ομορφιάς του Β. Θάνου.
Την πρωτοπαρακολουθήσαμε στα ECOKIDS 2010. (Σε ευχαριστούμε, Λουκία!)
Όταν επιστρέψαμε στην τάξη την κάναμε "κτήμα" και αφορμή δημιουργικής ενασχόλησης της κινηματογραφικής μας ομάδας ("ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΠΟ ΞΥΛΟΜΠΟΓΙΑ").
Πώς;
Πρώτη ιδέα-εφαρμογή:
Ακολουθώντας τον κεντρικό κορμό του σεναρίου μοιραστήκαμε σε ζευγάρια και την "διασκευάσαμε" σε παντομίμα.
Δεύτερη ιδέα-εφαρμογή:
Εφόσον η τελική της μορφή είναι αποκλειστικά εικόνα και ήχος (δίχως κείμενο δηλαδή) φανταστήκαμε ποιό θα ήταν το κείμενο του Σεναριογράφου.
Ιδού λοιπόν, 3 διασκευασμένα σενάρια της Κινηματογραφικής μας Ομάδας για την ταινία του Β. Θάνου – αξίζει να προσέξει κανείς, πως ούτε τα ονόματα, αλλά ούτε και τα πρόσωπα είναι ίδια μεταξύ των 3 εκδοχών:
Η εβδομάδα που μας πέρασε είχε τη δική της σημασία στη σχολική μας ζωή.
Πρώτον, ολοκληρώσαμε τον ξεχωριστό εορτασμό μας στην 37η επέτειο του Πολυτεχνείου.
Δεν θα σας πούμε προς το παρόν περισσότερα.
Δεύτερον, ολοκληρώνοντας τη 2η κινηματογραφική μας ταινία με χτυποκάρδι κι έπειτα με γέλιο χιλίων δυο αηδονιών, κλείσαμε τα φώτα της τάξης για όσο ήταν απαραίτητο, κι έπειτα ανοίξαμε τα μάτια της ψυχής μας στη μικρή μας νέα δημιουργία.
Δεν θα σας πούμε προς το παρόν περισσότερα.
Τρίτον, μόλις ηχογραφήσει ο Μιχάλης το αγαπημένο του ποίημα -γιατί είναι πια περδίκι!- θα είμαστε μια ανάσα από την καινούργια μουσικο-ποιητική μας εργασία.
Δεν θα σας πούμε προς το παρόν περισσότερα.
Τι να κάνουμε; Η γνώση και η τέχνη είναι γεμάτες από "μυστήρια" και στο Ιστολόγιο μας θέλουμε να τα προσκαλέσουμε ήδη από το «Καλημέρα!». (Θα διαλευκανθούν το καθένα στην ώρα τους).
«Καλημέρα σας, κυρίες και κύριοι και αγαπημένα μας παιδιά», που θα έλεγε κι ο αγαπημένος μας Καραγκιόζης.
Μόνον που αντί για λευκό σεντονάκι χρησιμοποιούμε τα πολύχρωμα pixelτης οθόνης. Κάθε εποχή έχει τον τρόπο της. Να κάνει τη γιορτή μάθημα και το μάθημα γιορτή.
Αυτό μπορούμε να σας το πούμε.
Όπως μετά το μακροβούτι μας στη θάλασσα απομένει το κάψιμο στο στήθος και το αλμυρό νερό στα χείλη έτσι και μετά το μάθημα μας έχουμε αγκαλιά τα «Ουρανοποιηματάκια» μας.