«Τερατάκια με Φαντασία» (ΣΤ1 – 108ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 2004–2005)

 

Όσο σπουδαία είναι η παιδικότητα —οι ποιότητες που γεννιούνται και ανθίζουν στην παιδική ηλικία— άλλο τόσο σπουδαίες είναι και η αυτονομία, η ελευθερία, η δημιουργικότητα· οι ποιότητες που καλλιεργούνται στην ενήλικη ζωή.

 

Το παιδί που υπήρξε κάποτε, μεγαλώνοντας,

να μπορεί να κοιτάζει τον εαυτό του και να χαμογελά.

Να καμαρώνει για τον ενήλικα που έγινε,

χωρίς να ξεχάσει από πού ξεκίνησε.

 

Και ο δάσκαλος;

Ο δάσκαλος έχει το προνόμιο να παρακολουθεί αυτή τη μεταμόρφωση.

Να βλέπει τους μαθητές του να προχωρούν στον χρόνο,

να ωριμάζουν, να βρίσκουν τη φωνή και τον δρόμο τους.

 

Κάποτε ήταν παιδιά μέσα στην τάξη.

Σήμερα βρίσκονται στην πιο ώριμη φάση της ζωής τους.

Κι όμως, η φαντασία, η ματιά, το φως εκείνων των χρόνων

συνεχίζουν να τα συνοδεύουν.

 

«Τερατάκια με Φαντασία»

(ΣΤ1 – 108ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 2004–2005)

«الوحوش الصغيرة بالخيال» / «Përbindësha të vegjël με imagjinatë» / «有想象力的小怪物»

 

Γιατί η αγάπη —όταν είναι αληθινή—

διαπερνά τα χρόνια.

Όταν τα παραμύθια θέλουν να ταξιδέψουν…

Φέτος, τις γιορτές, νιώσαμε πως τα Ουρανοποιηματάκια μας και το Κοχύλι μεγάλωσαν λίγο ακόμα.

Όχι σε μέγεθος — αλλά σε μοίρασμα.

Η φετινή σειρά από «Του Κοχυλιού τα Παραμύθια» ταξίδεψε σε παιδιά και δασκάλους απομακρυσμένων σχολείων:

στο Δημοτικό Σχολείο Ζίτσας Ιωαννίνων,

στο Δημοτικό Σχολείο Φουρνάς Ευρυτανίας,

στο Δημοτικό Σχολείο Τελένδου

και στο Δημοτικό Σχολείο Φολεγάνδρου.

Μαζί τους ταξίδεψαν παραμύθια από τη Ρόδο, την Γκάνα, τη Ρωσία, τη Γερμανία και την Ιταλία, αλλά και νέα, ολοκαίνουργια παραμύθια που γράψαμε εμείς. Ανάμεσά τους, δύο ιστορίες ("Η Καραμελοχώρα" και "Η Λουλουδοβροχοχώρα" - σε συνεργασία με το 15ο ΔΣ Ρόδου) που δημιουργήθηκαν και ηχογραφήθηκαν με τους μαθητές μας — γιατί τα παιδιά δεν είναι μόνο ακροατές, αλλά και δημιουργοί.

Για εμάς, αυτή η συμμετοχή έχει ξεχωριστή σημασία.

Σημαίνει πως τα παιδιά μπορούν να προσφέρουν, να μοιράζονται και να γίνονται μικροί Άγιοι Βασίληδες, μέσα από τις ιστορίες τους.

Συνεχίζουμε να γράφουμε, να διαβάζουμε και να ονειρευόμαστε μαζί.

Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία, αγάπη και φαντασία.

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ

Καλλιτεχνικοί Όμιλοι 17ου ΔΣ Ρόδου

 

Καλές γιορτές!

Γιορτάζω θα πει:

είμαι πλήρης.

Πλήρης αρμονικών σχέσεων, έγχρωμων αισθημάτων,

πλούσιας καλλιτεχνικής έκφρασης!

Ευτυχισμένο και δημιουργικό το Νέο Έτος

για όλα τα παιδιά του κόσμου:

Απ' την πρόσφατη Γιορτή της Β' τάξης

- με θέμα τα Χριστούγεννα!

Φωτογραφίζει η κα Μαρία Σπίντιου.

Το Ουράνιο Δέντρο - του 17ου ΔΣ Ρόδου - και άλλα ποιήματα

Ναι. Το Γνωρίζετε ήδη. 

Μερικές φορές τα Δέντρα μιλούν.

Μέσα σ' αυτά 

και τα Χριστουγεννιάτικα Δέντρα 

- όπως αυτό που έχουμε στολίσει

στην καρδιά του 17ου ΔΣ Ρόδου.

Τί το μάς είπε - δεν περιγράφεται.

Μερικές του φράσεις μόνο καταγράψαμε

και τις κάναμε ποιηματάκι.

Ένα ποιηματάκι που παρέα με τις ζωγραφιές μας

τα αφιερώνουμε

σε όλα τα παιδιά του κόσμου!

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ

Ιδού και μερικά ακόμη στιχάκια

από μέλη του Ομίλου και φίλους μας:

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ

 

«Γεια σας, είμαι το Δεντράκι

της Πρώτης τάξης.

Με στόλισαν εδώ, στο 17^ο ΔΣ Ρόδου.

Έμαθα πως ο Παντελής απέκτησε

καινούργια αδελφούλα: την Χριστίνα.

Θα ΄θελα να μεταφέρετε το μήνυμα μου

στην μαμά τους:

Κυρία Αγγελική, να σας ζήσει το μωρό

να είναι χαρούμενο σ’ όλη του τη ζωή!»

 

 

Παντελής (Α’) – Κώστας (Δ’)

ΤΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΔΕΝΤΡΟ

Με στόλισαν εδώ στο σπίτι

Με στόλισαν κι είμαι ένα χαρούμενο Δέντρο

Και παίζω κάθε μέρα:

Αυτά είναι τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου!

 

Εύχομαι όλα τα παιδιά του κόσμου

Να είν’ ευτυχισμένα!

 

Ειρήνη (Γ1)

TO ΔΕΝΤΡΑΚΙ – ΑΣΤΕΡΑΚΙ

 

Θα κολλήσω ένα ξυλάκι

κάτω απ’ το Δεντράκι

να το κάνω αστεράκι

του σχολειού μας σημαιάκι

 

Θα το βάλω στην αυλή μας

στην καρδιά μας, στη ζωή μας

Θ’ ανεμίζει όλη μέρα

το γιατρό θα κάνει πέρα.

  

Νέοι στίχοι

(πάνω στην μουσική για "Το Φεγγαράκι Γλειφιτζούρι"):

 Σταυρούλα (Β’)

Και για το τέλος:

Πιάστε τρίγωνα και κάλαντα 

και τραγουδήστε μαζί μας:

ΟΥΡΑΝΟΤΡΙΓΩΝΑ, ΟΥΡΑΝΟΚΑΛΑΝΤΑ!

Νέους στίχους πάνω στην αγαπημένη χριστουγεννιάτικη μελωδία «μαγείρεψαν» τα Ουρανοποιηματάκια, τους οποίους η Μικροφωνίξ θα τραγουδά με την ποικιλία των φωνών της καθ’ όλη τη διάρκεια των γιορτών.

Στίχους που ντύνονται με υπέροχες ζωγραφιές, όπως αυτές που ενσωματώσαμε στην παραπάνω Εορταστική μας Κάρτα.

Καλές γιορτές 

— σε όλες και όλους, σε μικρούς, μικρότερους και μεγάλους!

ΟΥΡΑΝΟΤΡΙΓΩΝΑ, ΟΥΡΑΝΟΚΑΛΑΝΤΑ

Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού

πάει να πει τα κάλαντα η μικρή Λουλού

Τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά

με τον Στιτς και τη Μουλάν γελάμε δυνατά

Άστρο φωτεινό και χορευτικό

μήνυμα θα φέρει σε όλο το σχολειό

Μες στη σιγαλιά ανοίγει η καρδιά

κι έχουμε τους φίλους μας όλους αγκαλιά

Τρίγωνα κάλαντα στον πλανήτη Γη

στη μαμά μας δίνουμε το πιο χρυσό φιλί

Τρίγωνα κάλαντα και για τον μπαμπά

είμαστε τα δώρα του τα παντοτινά

Και για τον παππού και για την γιαγιά

Με χιόνια θα τους φέρουμε τη γιορτινή χαρά

Και για το σχολειό το πιο φωτεινό

Αγάπη και ειρήνη ως τον ουρανό

Τρίγωνα κάλαντα κέφι και χαρά

ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.

Τρίγωνα κάλαντα χρόνια σας πολλά

ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Ουρανοχρονιά!

Νέοι

στίχοι:

Όμιλος δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής

«ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ»

Γιορτινές Κάρτες

Φίλες και φίλοι - ιδού μία μικρή διαλογή 

απ' τις φετινές Εορταστικές Κάρτες

των δύο μας Ομίλων

των Ουρανοποιημάτων και της Μικροφωνίξ:

Να γίνεστε - εσείς και η τέχνη σας - δώρο στους άλλους! 

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ!

Α.

Β.

Γ.

ΝΕΡΑΪΔΟΦΩΝΙΞ: Κάλαντα κι ευχές

"Να τα πούμε;;;..."
Νεραϊδοφωνίξ εν δράσει

[21/12/23 - 17ο ΔΣ Ρόδου & 19ο Νηπιαγωγείο Ρόδου]

[Φωτογραφίζει η κα Σέβα]

Καλές γιορτές 

σε κάθε παιδί

σε κάθε μεριά του κόσμου! 

 

Δώρα της Ζωής

Από τα μεγαλύτερα δώρα της ζωής:

Η χαρά του να δίνεις χαρά στους άλλους!

Φωτογραφίζει η κα Γιώτα:

Χριστούγεννα - νέο ποίημα

 

Τα Χριστούγεννα

Χριστούγεννα έρχονται κι ο Άη Βασίλης
μοιράζει δώρα στα παιδιά,
στα προσωπάκια τους έχουν υγεία και χαρά!

Κάλαντα θα πουν σε όλους τους ανθρώπους
και θα πάρουν πολλά γλυκά.
Τα παιδιά θα ξεχυθούν στους δρόμους
Τα κάλαντα θα πουν σε όλους τους ανθρώπους.

Τα παιδιά δέντρο στολίζουν με χαρά
κι η δασκάλα τους κοιτά μ’ ευτυχία και χαρά!

Ναι! Τα ξωτικά φτιάχνουν δώρα για όλα τα παιδιά!

Κρισάνα

Τα Ουρανοποιηματάκια εύχονται 

σε όλα τα παιδιά του κόσμου

υγεία - αγάπη - και χαρούμενη γνώση! 

«H Κουνελόσκαλα» – στο 17ο ΔΣ Ρόδου.

 

[Πάνω στο χαλί των παραμυθιών οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γ1 και του Γ2 και τα Ουρανοποιηματάκια. // 17^ο Δημοτικό Σχολείο Ρόδου. Φωτογραφίζει η Μαρία]

«H Κουνελόσκαλα» της Μαρίας Γιαγιάννου (εικονογράφηση: Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης) – στο 17^ο ΔΣ Ρόδου.

Μαγευτήκαμε από τις περιπέτειες του καλοσυνάτου Τρούφη, φωνάζαμε «Σκαλ-Σκαλ», παρέα του, όποτε ήθελε να υψώσει κάποιον με την σκάλα των παιγνιδιάρικων αυτιών του, αναρωτηθήκαμε αν στο σχολείο μας έχουμε γραμματόδεντρα, χρωματόδεντρα κι αριθμόδεντρα – ενώ ακόμη, φανταστήκαμε πώς θα ήταν η ζωή μας αν διαθέταμε ένα χάρισμα που θα έκανε τον κόσμο μας και τον κόσμο των άλλων πλασμάτων, λίγο καλύτερο.

Με τι σκέψεις ολοκληρώσαμε το ανεβοκατέβασμα μας με την Κουνελόσκαλα του Τρούφη;

Με ποικίλες και διαφορετικές σκέψεις.

Μία απ’ αυτές είναι η ακόλουθη:

Ο κόσμος μας δε γίνεται χειρότερος, επειδή δε διαθέτουμε χαρίσματα –διότι χαρίσματα όλοι μας διαθέτουμε– αλλά επειδή δεν τα μοιραζόμαστε με τους άλλους. Επειδή δεν τα προσφέρουμε.

Ας δίνουμε κι ας δινόμαστε, επομένως.

Δεν είναι δίδαγμα της παράδοσης ή μόνον του πνεύματος των εορταστικών μας ημερών.

Είναι προτροπή του Τρούφη και της συντροφιάς του: του Νεύτωνα, του Επίκουρου, της Φρίντας Κάλο, του Οδυσσέα Ελύτη και της Μαρίας Κάλλας! 

Απ΄ όλα τα δώρα - το μεγΑΛΥΤΕΡΟ!

"Αγαπημένο μας Ημερόλογιο,

το να προσφέρεις τον εαυτό σου είναι το καλύτερο δώρο. 

Το να είσαι εσύ ο ίδιος το δώρο για τους συνανθρώπους σου είναι κάτι το ξεχωριστό.

Το να είσαι τραγούδι για τον άλλο άνθρωπο, παραμύθι, στολίδι κι έκπληξη είναι το πιο μαγικό όλων.

Και δεν χρειάζεται να έλθουν οι Γιορτές για να συμβεί κάτι τέτοιο. 

Μπορεί να συμβαίνει κάθε μέρα.

Ή τουλάχιστον εκείνη την ημέρα - που γινόμαστε Αγάπη!"

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8

Διαβάζοντας - παίζοντας την "Κουνελόσκαλα" 

της Μαρίας Γιαγιάννου

στους μαθητές και στις μαθήτριες της Γ' Δημοτικού.

Φωτογραφίζουν ο Μισέλ, ο Πανορμίτης, η Μαρία και ο Χαλίλ

Ευχές για το Νέο Έτος

Κάρτες Ευχών / Κολάζ

Κατά τη διάρκεια της χθεσινής μας Γιορτής συνέβη κάτι μοναδικό: μάς επισκέφτηκε ο Άγιος Βασίλης αυτοπροσώπως! Κι αφότου μας μίλησε για ό,τι τον ρωτήσαμε - και μάς άκουσε σε σχέση με κάθε τί που μάς απασχολεί - "εφόσον είστε Ουρανοποιηματάκια", μας είπε, "κι αγαπάτε την ποίηση και γενικότερα τη δημιουργία, σας έχω γράψει τις φετινές ευχές μου σε στίχους."

Μας συγκίνησε πολύ αυτή η κίνηση του - και μάς έκανε να θυμηθούμε πως Άγιος Βασίλης είναι ο καθένας από μας που δίνει - που δίνει, πιο σωστά, δίχως να περιμένει κάτι πίσω.

Πλάι στις ευχές του ζωγραφίσαμε σε Κάρτες και τις δικές μας ευχές για το νέο Έτος:

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

- ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΟΣΟ ΚΑΙ ΥΓΙΕΣ ΤΟ 2021!

"Το τραγούδι των ευχών"

 

Γεια σου, Χριστιάνα μου μικρή

Που είσαι φιλίστωρ κι ερευνητική

Χαίρε Χρυσούλα μου, γλυκιά

Με τα μελιά σου τα μαλλιά!

 

Πολλές ευχές και για τον Γιάννη

Που έχει μια καρδιά τζιμάνη

Είναι συμμαθητής χρυσός

Κι οπερατέρ επινοητικός

 

Στον Θωμά θα ευχηθώ

Στη Γνώση να βάζει τσούρμο γκολ

Στον Χρυσόστομο τον προσεχτικό

Να έχει το σπίτι του γερό!

 

Στην Ελευθερία μας ν’ ανθίζει

Και τον ήλιο να ροδίζει

Στον Κυριάκο τι να ευχηθείς

Που ‘ναι αστέρι εδώ της Γης

 

Υγεία, γνώση κι απορία

Είν’ αναγκαία και τα τρία

Και στον Στράτο κράνος να φορά

Όταν τη σέλα καβαλά!

 

Ακόμη στον Δημήτρη να ευχηθώ

Να ποτίζει της Αγάπης τον ανθό

Και γράμματα υπέροχα να κάνει

Με το μολύβι και το μελάνι

 

Στον Εμιλιάνο συνέχεια να ρωτά

Και με το πιάνο του να πετά

Και στον Χρίστο που ζωγραφίζει

Τα χρώματά του να φροντίζει!

 

Στον Αλέξανδρο μας να ευχηθώ

Να μας φωτίζει την καρδιά και το μυαλό

Χρόνια πολλά σε εσάς και στους δικούς σας

Οι γονείς σας να ηχούν απ’ τους παλμούς σας!

 

Τέλος, στον κύριο Π. θα πω

Να σας μοιράζει τον καλύτερο καρπό

Κείνο που πλάθει η Γνώση με την Αγάπη

Και κάνει το σχολειό σας μια Αγκαλιά Μεγάλη!

 

23/12/2020

Στίχοι: Άγιος Βασίλης 

Αλληλογραφία -κι άλλα παιχνίδια- με τον Άγιο Βασίλη

ΠΡΟΣ:

 Άγιον Βασίλη τον πραγματικόν – και όχι τον διαφημιστικόν

Αγαπημένε μας Άγιε,

Επειδή αυτές τις ημέρες έχεις τόση δουλειά με το να μοιράζεις χιλιόχρωμη χαρά και δώρα, θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να μας στείλεις στο σχολείο μας τον μικρό σου βοηθό που ένα πουλάκι (κορυδαλλός ήτανε – αλλά ονόματα δε λέμε) μάς είπε πως τον αποκαλείς Άγιο Βασίλη Τζούνιορ, για να μας βοηθήσει στα Κάλαντα που θα τραγουδήσουμε σε όλο το Δημοτικό μας (το 17^ο ΔΣ Ρόδου) και στο συγκάτοικό μας Νηπιαγωγείο (19^ο Νηπιαγωγείο Ρόδου), στο παιχνίδι ανταλλαγής δώρων που θα σκαρώσουμε μεταξύ μας καθώς και στις παραμυθοαναγνώσεις που θα κάνουμε με εκλεκτούς καλεσμένους πάνω στο μαγικό μας χαλί.

Έχουμε επίσης μάθει (από άλλο πουλάκι αυτή την φορά – τσαλαπετεινός ήτανε – αλλά, εννοείται, ονόματα πάλι δε λέμε) πως από το κάθε παιδί ο βοηθός σου ο Τζούνιορ βγάζει στην επιφάνεια το καλύτερο μας κομμάτι – γιατί η αγάπη και η γενναιοδωρία, η υπομονή, η επιμονή και το θάρρος, είναι  πράγματι η καλύτερη απάντηση που έχει ο άνθρωπος στις δυσκολίες που η ζωή του περιέχει.

Σε ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου και σου ευχόμαστε να μην κουραστείς κι εσύ απ΄ την μεριά σου να δίνεις.

Τέλος, σε παρακαλούμε να στείλεις το μήνυμά μας παντού:

Αγάπη και χαρούμενη γνώση σε όλα τα παιδιά του κόσμου!

Οι μικροί σου φίλοι

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 6

Και ο πραγματικός Άγιος Βασίλης –και όχι ο διαφημιστικός– απάντησε όσα διηγούνται τα ακόλουθα κάδρα:

Ένα παραμυθοελατάκι πάνω στο μαγικό μας χαλάκι!

Φωτογραφίζει η κα Φανή Τζατζάκη

«Κι εδώ έχουμε τον ιδρυτή της Ισπεπονίας και τον πρώτο ταξιδευτή στο νησί των Πυροτεχνημάτων ο οποίος έγραψε το σημερινό μας παραμύθι, με τίτλο «Ένα ελατάκι για τον Τάκη».

Προηγήθηκαν εγκάρδιες συστάσεις α) μεταξύ μας (Α’ τάξη - με δασκάλα την κα Φανή Τζατζάκη και Δ1), β) με το χαλί των καλών μας τεχνών και γ) με το άγνωστο ταξίδι που θα ακολουθούσε έχοντας ως μοναδικό αναγνωστικό μας χάρτη τις παιχνιδιάρες λέξεις του Ευγένιου Τριβιζά.

Ενδιαμέσως μας απασχόλησαν πολλά: η προχριστουγεννιάτικη μελαγχολία του Τάκη, η απληστία του να καταναλώνεις και να ξανακαταναλώνεις, το πόσο θα άντεχε κάποιος από μας μέσα σε μία ντουλάπα, το γιατί οι καρδούλες απεικονίζουν την αγάπη. Κι άλλα τόσα – για να κλείσουν όλα τους με τα τραγούδια που έχει γράψει η μούσα των εορτών. Γιατί αυτό σημαίνει ‘γιορτάζω’.

‘Γιορτάζω’ – θα πει, είμαι πλήρης!

Γιορτή για πάντα!

Να λοιπόν τι παράξενο συνέβη στο σχολείο μας την περασμένη Τετάρτη.

Μετά το κουδούνι για να μπούμε μέσα κι ενώ ανέβαινα ήδη τα σκαλοπάτια για τον πρώτο όροφο άκουσα μια φωνή που μου φάνηκε αλλόκοτη. Αλλόκοτη και βαριά καθώς δεν έμοιαζε με κανενός μαθητή ή άλλου δασκάλου:

–       Εσύ δεν είσαι ο κύριος Π.;

–      Ναι, κι εσύ σαν γνωστός μου φαίνεσαι, αποκρίθηκα, μόλις έστρεψα το βλέμμα μου κι αναγνώρισα πίσω από την μισάνοιχτη πόρτα της Βιβλιοθήκης μας, πως μιλούσα με τον Άη Βασίλη της Καισαρείας και όχι του ανθρακούχου  αναψυκτικού. Πώς κι απ’ τα μέρη μας; Λόγω των εορτών να υποθέσω…

–       Λόγω των εορτών και λόγω των εφτάχρωμων νοτών!

–       Των εφτάχρωμων νοτών;

–    Ναι, αυτών δηλαδή των νοτών που παίζετε με τη χορωδία σας, τη Δελφινοφωνίξ! Μπορεί να μην το ξέρεις, αλλά σας ακούω κάθε φορά που τραγουδάτε.

–       Αλήθεια;

–       Μα τι; Παραμύθια; Και γι’ αυτό ήθελα να σας συναντήσω και να σας μοιράσω αυτά τα σκουφάκια και κυρίως τούτο το σακί με τα μουσικά όργανα.

–       Έχει μουσικά όργανα εδώ μέσα;

–   Αμέ! Μπουζούκι, τουμπελέκι, σείστρα, μαράκες, αυγά, τριγωνάκια, ντέφια – ό,τι τραβάει η ψυχή σας, για να γλυκαίνετε και τις ψυχές των άλλων!

–        Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ – κι εμείς τι να σε τρατάρουμε;

–       Μία επιθυμία έχω μόνον. Να πάτε να πείτε τα Κάλαντα των Χριστουγέννων σε όποιον έχει όμορφη φωνή και δεν το έχει ανακαλύψει ακόμη…

–        Εδώ στο σχολείο μας ή και παραπέρα;

–     Ξεκινήστε σήμερα από το σχολείο και για τις επόμενες ημέρες θα έχετε να πείτε άλλα τραγούδια, όχι απαραίτητα τα Κάλαντα.

–     Σε καταλαβαίνω. Το τραγούδι δεν έχει εκείνο το μαγικό ραβδάκι που μεταμορφώνει τον καθημερινό, σαλιγκαρωμένο χρόνο μας σε γιορτή πτητική ή μήπως κάνω λάθος;

–  Αυτό είναι! Ξεκινήστε από το Δημοτικό σας σχολείο και έπειτα πηγαίνετε στο Νηπιαγωγείο. Και καλέστε και τους άλλους να τραγουδήσουν. Κι οποιουνού το πει πρώτα η καρδούλα του θα το πουν έπειτα και τα χείλη του!

Έτσι κι έγινε.

Σεργιανίσαμε με το τραγούδι μας και με τα μουσικά δώρα του Άγιου Βασίλη και τις εκατό τέσσερις γωνίες του σχολείου. Είπαμε τα κάλαντα σε όλους τους μικρούς και σε όλους τους μεγάλους: τους δασκάλους, τους λοιπούς εργαζόμενους, τους επισκέπτες, τους γονείς. Ακόμη και στα αγγουράκια του κου Λευτέρη και των μαθητών του τα είπαμε – με την υπόσχεση πως θα ξανατραγουδήσουμε σύντομα άπαντες μαζί, γιατί οι γιορτές δεν είναι για να μαρκάρονται και να παρκάρονται στα ημερολόγια και στις ετήσιες ρουτίνες μας, αλλά για να ξηλώνουν τους λεπτοδείκτες από μέσα μας και από τις συνήθειες μας!

Από όλα τα Ουρανοποιηματάκια χρόνια πολλά σε όλους 

Γιορτή για πάντα!