Τατάρτη

 

– Γιωργάκη, τι γράφεις εδώ;

– Τετάρτη.

– Δες λίγο καλύτερα. Τετάρτη ή κάτι άλλο;

– Ωχ, Τατάρτη, γράφω.

– Κοίτα τώρα τι έχουμε: Έχουμε την Τετάρτη που όλοι ξέρουμε. Και έχουμε και την Τατάρτη που μόλις επινόησες!

– Τι έκανα;

– Έφτιαξες μια καινούργια μέρα. Μια μέρα που πριν δεν υπήρχε. Η Τατάρτη είναι πριν την Τετάρτη ή μετά;

– Είναι πριν την Τετάρτη!

– Και τι κάνουμε αυτή τη μέρα;

– Παίζουμε με το κινητό.

– Κοίτα: άφησε στην άκρη το κινητό, άφησε στην άκρη και το σχολείο. Είναι μια καινούργια εντελώς ημέρα. Που δεν υπάρχει πρόγραμμα. Χωρίς κινητά και μαθήματα. Τι κάνεις; Να ρωτήσουμε και τους συμμαθητές σου;

– Ναι.

 

Κι έτσι ξεκίνησε το νέο μας τραγούδι: η "ΤΑΤΑΡΤΗ" – που την ηχογραφούμε αυτές τις μέρες με την ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΞ, τη Χορωδία του 17^ου ΔΣ Ρόδου- κι επιπλέον την χορογραφούμε χάρη στη Φλώρα Ρεμπούλη εν όψει της καλοκαιρινής μας γιορτής.

Όταν την ολοκληρώσουμε ως μουσική παραγωγή – θα την κυκλοφορήσουμε παντού ελεύθερα.

Το εξώφυλλο μας είναι ήδη έτοιμο – φιλοτεχνημένο από 5 παιδιά.

 

Και με τόση συζήτηση που έγινε αυτές τις ημέρες σχετικά με την δημιουργικότητα στην εκπαίδευση μ’ αφορμή τις Πανελλαδικές – σκεφτόμαστε να το αφιερώσουμε σε όλες τις υπάρξεις του ελληνικού σχολείου, μικρούς και μεγάλους, που επιμένουν να δημιουργούν!

 

Καλό μας μήνα!

 

Η κοπή της διπλής μας Ουρανόπιτας

 

Αγαπημένο μου Ημερολόγιο,

Φαντάζομαι ότι θ’ αναρωτιέσαι για το πώς ξεκίνησε η σχολική μας εβδομάδα;

Θα σου πω.

Μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο: με τους γονείς μας μαζί μας – στην τάξη μας, για την κοπή της διπλής μας Ουρανόπιτας.

Ακολουθώντας ένα παλαιό πλέον έθιμο των Ουρανοποιημάτων κόψαμε 2 Ουρανόπιτες: μία των μικρών και μία των μεγάλων!

Την Ουρανόπιτα των μικρών την έφτιαξε ο Χαλίλ με τη βοήθεια της μαμάς του. Μας την έφεραν σ’ ένα ταψί που όλα του τα αρώματα φανέρωναν τα αγνά και υπέροχα υλικά που είχαν χρησιμοποιηθεί.

Επομένως, όλοι ήμασταν τυχεροί που απολαύσαμε το κομμάτι μας – κι όχι, μόνον ο Μισέλ που του έλαχε το φλουρί. Ένα φλουρί που του χάρισε το βιβλίο «Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο» (εκδ. Ελληνοεκδοτική) του Αντώνη Ζαρίντα και σε εικονογράφηση της Π. Κρίγγου.

Και προχωράμε τώρα στην δεύτερη Ουρανόπιτα – που έκανε όλους τους μεγάλους (γονείς και εκπαιδευτικούς) να γλύφουν τα δάκτυλα τους. Η Κατερίνα και η μαμά της διέπρεψαν στην ζαχαροπλαστική. Δίκαια πηγαινοέρχονταν τα συγχαρητήρια απ’ όλους για την δημιουργία τους.

Το φλουρί έτυχε στην κα Τσαμπίκα, στην δασκάλα του τμήματος για τις πρώτες 2 τάξεις του Δημοτικού. Το 1^ο δώρο ήδη το παρέλαβε: το Καστέλο της Ρόδου μέσα σε μία χιονόμπαλα. Το 2^ο δώρο της έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον: ο Μισέλ, που λατρεύει την ζωγραφική, θα αναλάβει να της κάνει με τα χρώματα του ένα πορτραίτο!

Αν παρέλειψα αρκετά πράγματα, Ημερολόγιο μου, είναι διότι, δε θα μ’ έφταναν 10 σελίδες να σου μιλάω για την γιορτή μας.

Να μην ξεχάσω μόνο να σου πω ότι ο κ. Π. μας έκανε ένα δωράκι: ένα νέο φιλμ με δημιουργίες μας πάνω στο θέμα της ειρήνης και του πολέμου. Γύρω στον Μάιο θα το αναρτήσουμε κι αυτό στο Ιστολόγιο μας.

Σταματώ εδώ – ευχόμαστε να είναι γλυκιά η νέα μας σχολική χρονιά – κι αυτό δεν είναι κάτι απλό ή αυτονόητο. Την επομένη ημέρα μάς ήλθαν τα άσχημα νέα από την Τουρκία και την Συρία – και ταρακουνηθήκαμε.

Τα παιδιά εκεί πως θα προχωρήσουν τις ζωές τους;

Πώς απαντάει κανείς ένα τέτοιο ερώτημα;

Θα το βάλουμε κι αυτό στις «Ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο»!

«Το αναστοχαστικό Ημερολόγιο μου»

Θυμάμαι Και Γράφω: "Το... by panosdrak on Scribd