17o Πειρατικό Σχολείο Ρόδου

Ολοκληρώνοντας τα γυρίσματα

του νέου μας φιλμ

"Πάρτι Μασκέτς 2026"

 

«Το Χρυσό Ασθενοφόρο» - το νέο μας ebook!

 

Με μεγάλη χαρά δημοσιεύουμε στο Ιστολόγιο των Ουρανοποιημάτων το νέο μας παραμύθι «Το Χρυσό Ασθενοφόρο» — ένα παραμύθι που γεννήθηκε στον Όμιλο μας, από τη φαντασία, τη συνεργασία και τις χρυσές καρδιές των παιδιών.

Πρόκειται για μια ιστορία καλοσύνης, φροντίδας και αλληλεγγύης, όπου ένα ξεχωριστό ασθενοφόρο με τεχνητή νοημοσύνη μάς θυμίζει ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στο να βοηθάς τον άλλον, ειδικά όταν το έχει περισσότερο ανάγκη.

Το παραμύθι διατίθεται ελεύθερα για ανάγνωση και λήψη σε μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου (ebook) μέσω της πλατφόρμας Scribd, ώστε να ταξιδέψει σε τάξεις, σπίτια και παιδικές καρδιές. Απλώς πατήστε - εδώ.

Καλή σας ανάγνωση — και μην ξεχνάτε: 

ίσως κάπου εκεί έξω να περνά ακόμα 

ένα χρυσό ασθενοφόρο ✨🚑💛

Χαρτογραφώντας τον δάσκαλο της ζωής: μια εμπειρία μάθησης με τα Ουρανοποιηματάκια

 

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

«Δημιουργώντας παιδαγωγικό υλικό

στο πλαίσιο μιας κοινότητας μάθησης:

απ’ τη θεωρία στη γόνιμη πρακτική».

 

Προσκεκλημένος στο μάθημα «Παιδαγωγικό Υλικό για Βιωματική Μέθοδο Διδασκαλίας» της αναπλ. καθηγήτριας του ΠΤΔΕ Ρόδου, κας Μαρίας Κλαδάκη, στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Παιδικό Βιβλίο και Παιδικό Υλικό».

 

Βαθιά ευγνώμων στην καλή φίλη Μαρία Κλαδάκη και στους μεταπτυχιακούς της φοιτητές — για όλα:
για την εμπιστοσύνη και την ανοιχτωσιά του πρώτου, εργαστηριακού μας μέρους· για την προσοχή και το στοχαστικό βλέμμα πάνω στα πεπραγμένα των Ουρανοποιημάτων· και, φυσικά, για τον «χάρτη ποιοτήτων» που φτιάξαμε από κοινού για τον δάσκαλο που κάνει τη διαφορά — όχι μόνο στη σχολική ζωή, αλλά στη ζωή των μαθητών του.

Η επισήμανση ότι αυτός ο «χάρτης» αποτυπώνει τον πραγματικό δάσκαλο — και όχι τον ΑΙ εκπαιδευτικό — δεν είναι πια πλεοναστική. Κάθε άλλο.

 

Ο δάσκαλος, όπως υποστηρίζει ο φιλόσοφος Βασίλης Καραποστόλης, είναι η ενσάρκωση του ρόλου της παιδείας. Είναι το παράδειγμα στα μάτια των μαθητών του ότι η γνώση βιώνεται και κατακτιέται. Δεν κατοικεί σε άλλη συνθήκη.

 

Στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, θα μπορούσε αυτός ο χάρτης ιδιοτήτων — αυτό το πλέγμα ποιοτήτων — να υπάρξει ως τέτοιο;

 

Περιγράφονται αυτές οι ιδιότητες από αλγορίθμους;

Και, ακόμη περισσότερο, μπορούν να ανασυσταθούν από αυτούς;

 

Αυτά τα ερωτήματα μπήκαν στη συζήτησή μας — και εκτιμώ πως χρειάζεται ολοένα και περισσότερο να διεγείρουν την εκπαιδευτική κοινότητα, σε κάθε ζωντανή και ουσιαστική διερεύνηση της νέας της ταυτότητας.

Φωτογραφίες: Μαρία Κλαδάκη

Σήμερα, 21/1/2026 - δημοσιεύθηκε 

στην εφημερίδα Ροδιακή ένα άρθρο 

- που αναπτύσσει βαθύτερα τα θέματα 

της Παιδαγωγικής μας Συνάντησης.

Μπορείτε να το βρείτε και να το διαβάσετε 

εδώ

ή εναλλακτικά 

στο Ιστολόγιο

της Ελεύθερης Αγοράς.

ΧΙΟΥΜΟΡ

 

Για την τερηδόνα των λέξεων - όσο και την τερηδόνα των σκέψεων - 

τα Ουρανοποιηματάκια, 

για μία ακόμη φορά, προτείνουν τη λύση 

- που λέγεται:

ΧΙΟΥΜΟΡ!

 

Όμιλος δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής

17ου ΔΣ ΡΟΔΟΥ

[Φωτογραφίζει η κα Μαρία]

«Τερατάκια με Φαντασία» (ΣΤ1 – 108ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 2004–2005)

 

Όσο σπουδαία είναι η παιδικότητα —οι ποιότητες που γεννιούνται και ανθίζουν στην παιδική ηλικία— άλλο τόσο σπουδαίες είναι και η αυτονομία, η ελευθερία, η δημιουργικότητα· οι ποιότητες που καλλιεργούνται στην ενήλικη ζωή.

 

Το παιδί που υπήρξε κάποτε, μεγαλώνοντας,

να μπορεί να κοιτάζει τον εαυτό του και να χαμογελά.

Να καμαρώνει για τον ενήλικα που έγινε,

χωρίς να ξεχάσει από πού ξεκίνησε.

 

Και ο δάσκαλος;

Ο δάσκαλος έχει το προνόμιο να παρακολουθεί αυτή τη μεταμόρφωση.

Να βλέπει τους μαθητές του να προχωρούν στον χρόνο,

να ωριμάζουν, να βρίσκουν τη φωνή και τον δρόμο τους.

 

Κάποτε ήταν παιδιά μέσα στην τάξη.

Σήμερα βρίσκονται στην πιο ώριμη φάση της ζωής τους.

Κι όμως, η φαντασία, η ματιά, το φως εκείνων των χρόνων

συνεχίζουν να τα συνοδεύουν.

 

«Τερατάκια με Φαντασία»

(ΣΤ1 – 108ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 2004–2005)

«الوحوش الصغيرة بالخيال» / «Përbindësha të vegjël με imagjinatë» / «有想象力的小怪物»

 

Γιατί η αγάπη —όταν είναι αληθινή—

διαπερνά τα χρόνια.