Τα Ουρανοποιηματάκια –δυστυχώς, εδώ,
με απουσίες–
σάς εύχονται να είστε, μικροί και μεγάλοι, πιο αληθινοί
– ακόμη κι απ' όλες τις
μάσκες του κόσμου!
Τα Ουρανοποιηματάκια –δυστυχώς, εδώ,
με απουσίες–
σάς εύχονται να είστε, μικροί και μεγάλοι, πιο αληθινοί
– ακόμη κι απ' όλες τις
μάσκες του κόσμου!
Στις αρχές αυτής της σχολικής εβδομάδας λαμβάνοντας ζωγραφιές
για το αγαπημένο μελοποιημένο ποίημα του Γ. Ρίτσου «Αν όλα τα παιδιά της γης»,
με πλησιάζει η μικρή Κ. και μου λέει:
«Στον κύκλο μου έβαλα και την Χριστίνα».
Την Χριστίνα, που γνωρίσαμε όλοι στο σχολείο μας μέσα από το πρόγραμμα «Make a wish-Είσαι το Αστέρι μου».
Προσέχω και τις υπόλοιπές συμμετοχές του κύκλου της.
Η καρδιά μου γίνεται αμέσως ελαφρύτερη κι από πεταλούδα. Η
ψυχή μου φτερουγίζει σαν πεταλούδα.
Γι’ αυτόν τον κύκλο αξίζει κανείς να ζει.
Να δημιουργεί.
Και να παλεύει με όλες του τις δυνάμεις τις ασθένειες και τις
αμέτρητες φθορές του κόσμου μας.
Όπως γράφει και η Κ.:
«Όλοι μαζί
για μία γη χρωματιστή!»
[Με αφορμή την σημερινή
Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Παιδικού Καρκίνου]
Αγαπημένο μου Ημερολόγιο,
Φαντάζομαι ότι θ’ αναρωτιέσαι για το πώς ξεκίνησε η σχολική μας
εβδομάδα;
Θα σου πω.
Μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο: με τους γονείς μας μαζί μας – στην τάξη
μας, για την κοπή της διπλής μας Ουρανόπιτας.
Ακολουθώντας ένα παλαιό πλέον έθιμο των Ουρανοποιημάτων
κόψαμε 2 Ουρανόπιτες: μία των μικρών και μία των μεγάλων!
Την Ουρανόπιτα των μικρών την έφτιαξε ο Χαλίλ με τη βοήθεια της
μαμάς του. Μας την έφεραν σ’ ένα ταψί που όλα του τα αρώματα φανέρωναν τα αγνά και
υπέροχα υλικά που είχαν χρησιμοποιηθεί.
Επομένως, όλοι ήμασταν τυχεροί που απολαύσαμε το κομμάτι μας –
κι όχι, μόνον ο Μισέλ που του έλαχε το φλουρί. Ένα φλουρί που του χάρισε το
βιβλίο «Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο» (εκδ. Ελληνοεκδοτική) του
Αντώνη Ζαρίντα και σε εικονογράφηση της Π. Κρίγγου.
Και προχωράμε τώρα στην δεύτερη Ουρανόπιτα – που έκανε όλους τους
μεγάλους (γονείς και εκπαιδευτικούς) να γλύφουν τα δάκτυλα τους. Η Κατερίνα και
η μαμά της διέπρεψαν στην ζαχαροπλαστική. Δίκαια πηγαινοέρχονταν τα
συγχαρητήρια απ’ όλους για την δημιουργία τους.
Το φλουρί έτυχε στην κα Τσαμπίκα, στην δασκάλα του τμήματος
για τις πρώτες 2 τάξεις του Δημοτικού. Το 1ο δώρο ήδη το παρέλαβε: το
Καστέλο της Ρόδου μέσα σε μία χιονόμπαλα. Το 2ο δώρο της έχει ακόμη
μεγαλύτερο ενδιαφέρον: ο Μισέλ, που λατρεύει την ζωγραφική, θα αναλάβει να της κάνει
με τα χρώματα του ένα πορτραίτο!
Αν παρέλειψα αρκετά πράγματα, Ημερολόγιο μου, είναι διότι, δε
θα μ’ έφταναν 10 σελίδες να σου μιλάω για την γιορτή μας.
Να μην ξεχάσω μόνο να σου πω ότι ο κ. Π. μας έκανε ένα
δωράκι: ένα νέο φιλμ με δημιουργίες μας πάνω στο θέμα της ειρήνης και του
πολέμου. Γύρω στον Μάιο θα το αναρτήσουμε κι αυτό στο Ιστολόγιο μας.
Σταματώ εδώ – ευχόμαστε να είναι γλυκιά η νέα μας σχολική
χρονιά – κι αυτό δεν είναι κάτι απλό ή αυτονόητο. Την επομένη ημέρα μάς ήλθαν
τα άσχημα νέα από την Τουρκία και την Συρία – και ταρακουνηθήκαμε.
Τα παιδιά εκεί πως θα προχωρήσουν τις ζωές τους;
Πώς απαντάει κανείς ένα τέτοιο ερώτημα;
Θα το βάλουμε κι αυτό στις «Ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο»!
Των γραμμάτων και των
τεχνών σήμερα – μα και των σχολικών επετείων – και, φυσικά,… των αυτοσχέδιων,
πρωτότυπων παζλ!
Πάζλ, εξάλλου, είναι η ίδια η ζωή – πάζλ και η χαρούμενη μάθηση.
Η ευχή και ο προορισμός μας: η παιδεία
να είναι αγαθό όλων των παιδιών!
ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8
Τα Χριστούγεννα
Χριστούγεννα έρχονται κι ο Άη Βασίλης
μοιράζει δώρα στα παιδιά,
στα προσωπάκια τους έχουν υγεία και χαρά!
Κάλαντα θα πουν σε όλους τους ανθρώπους
και θα πάρουν πολλά γλυκά.
Τα παιδιά θα ξεχυθούν στους δρόμους
Τα κάλαντα θα πουν σε όλους τους ανθρώπους.
Τα παιδιά δέντρο στολίζουν με χαρά
κι η δασκάλα τους κοιτά μ’ ευτυχία και χαρά!
Ναι! Τα ξωτικά φτιάχνουν δώρα για όλα τα παιδιά!
Τα Ουρανοποιηματάκια εύχονται
σε όλα τα παιδιά του κόσμου
υγεία - αγάπη - και χαρούμενη γνώση!
«H Κουνελόσκαλα» της Μαρίας Γιαγιάννου (εικονογράφηση: Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης) – στο 17ο ΔΣ Ρόδου.
Μαγευτήκαμε από τις περιπέτειες του καλοσυνάτου Τρούφη, φωνάζαμε «Σκαλ-Σκαλ», παρέα του, όποτε ήθελε να υψώσει κάποιον με την σκάλα των παιγνιδιάρικων αυτιών του, αναρωτηθήκαμε αν στο σχολείο μας έχουμε γραμματόδεντρα, χρωματόδεντρα κι αριθμόδεντρα – ενώ ακόμη, φανταστήκαμε πώς θα ήταν η ζωή μας αν διαθέταμε ένα χάρισμα που θα έκανε τον κόσμο μας και τον κόσμο των άλλων πλασμάτων, λίγο καλύτερο.
Με τι σκέψεις ολοκληρώσαμε το ανεβοκατέβασμα μας με την Κουνελόσκαλα του Τρούφη;
Με
ποικίλες και διαφορετικές σκέψεις.
Μία απ’ αυτές είναι η ακόλουθη:
Ο κόσμος μας δε γίνεται χειρότερος, επειδή δε διαθέτουμε χαρίσματα –διότι χαρίσματα όλοι μας διαθέτουμε– αλλά επειδή δεν τα μοιραζόμαστε με τους άλλους. Επειδή δεν τα προσφέρουμε.
Ας δίνουμε κι ας δινόμαστε, επομένως.
Δεν είναι δίδαγμα της παράδοσης ή μόνον του πνεύματος των εορταστικών μας ημερών.
Είναι
προτροπή του Τρούφη και της συντροφιάς του: του Νεύτωνα, του Επίκουρου, της Φρίντας
Κάλο, του Οδυσσέα Ελύτη και της Μαρίας Κάλλας!
"Αγαπημένο μας Ημερόλογιο,
το να προσφέρεις τον εαυτό σου είναι το καλύτερο δώρο.
Το να είσαι εσύ ο ίδιος το δώρο για τους συνανθρώπους σου είναι κάτι το ξεχωριστό.
Το να είσαι τραγούδι για τον άλλο άνθρωπο, παραμύθι, στολίδι κι έκπληξη είναι το πιο μαγικό όλων.
Και δεν χρειάζεται να έλθουν οι Γιορτές για να συμβεί κάτι τέτοιο.
Μπορεί να συμβαίνει κάθε μέρα.
Ή τουλάχιστον εκείνη την ημέρα - που γινόμαστε Αγάπη!"
ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8
"Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά
έτσι κι αλλιώς, τα ξέρουν όλα"
λέει ένα παλαιό, όμορφο
και βαθιά στοχαστικό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου.
Διότι τα παιδιά, σε ό,τι αφορά το βλέμμα τους σε εμάς, τους μεγάλους,
σπάνια κάνει λάθος.
Κι όταν κάνει λάθος, γρήγορα αναθεωρεί.
Αυτό το βλέμμα - είναι υπόθεση δική μας,
των δασκάλων και το γονιών,
πού θα το αρδεύσουμε.
Στα Ουρανοποιηματάκια - διαχρονικά - αυτή είναι η απάντησή μας:
Στο φως που δίνει η γνώση όταν μας κυνηγούμε.
Στο φως που δίνει η αγάπη όταν την καλλιεργούμε.
Διότι τόσο η αγάπη όσο και η γνώση, τέχνες είναι.
Και μάλιστα τέχνες απαιτητικές.
Ούτε εύκολα λογάκια για να μπαίνουν στις Κάρτες των Εορταστικών Ημερών,
ούτε ευχές δίχως σπονδυλική στήλη - δηλαδή, δίχως αλήθεια.
Θέλει πρωτίστως να δυναμώνουμε αυτό το ευθύ βλέμμα των παιδιών.
Που έχουμε απέναντι μας.
Που έχουμε μέσα μας.
"Κάρτα - Καρδιά" του Χαλίλ
Είναι μοίρασμα κι απόλαυση – η ανάγνωση – και, φυσικά: συνδημιουργία!
Σκοτάδι
και φως
Τώρα σκοτάδι, αύριο φως
Θα ’ρθει το ξημέρωμα
Να βγει το φως
Να ξεκουράσει το φεγγάρι
Που χαϊδεύει τα πουλιά
Κι ας μην κελαηδούν.
Στο σκοτάδι της νύχτας
Εμφανίζεται ένα νυχτολούλουδο
Που μοσχοβολάει μέχρι το πρωί.
Το φως που μας ζεσταίνει
Τους ανθρώπους και τη φύση
Θα ‘ρθει το ξημέρωμα
Να μας καλωσορίσει!
Το σκοτάδι ξεγλιστρά
Το φεγγάρι το ίδιο
Που μέχρι τώρα
Φώτιζε τη Γη.
Κρισάνα
«Γιορτάζω» – με όρους σύγχρονης σχολικής ζωής – σημαίνει «μαθαίνω και δημιουργώ».
Συνεργώ
και συνεργάζομαι με πολλαπλό τρόπο – προκειμένου να βιώσω το αντικείμενο της
έρευνας μου πλέον σαν μία προσωπική υπόθεση. Σαν κάτι που φέρει πλέον το
αποτύπωμα μου. Κι όχι σαν κάτι καταναγκαστικό – αποτέλεσμα μόνον εθιμοτυπίας.
Μελετώντας
τα χρόνια της 7ετίας των Συνταγματαρχών και εστιάζοντας στα γεγονότα της
3ήμερης κατάληψης του Πολυτεχνείου αντιταχθήκαμε σε όλους τους μεγάλους μύθους
που αφορούν μεγάλη μερίδα της δημόσιας ιστορικής αφήγησης. Η νεότερη ιστορική
έρευνα έχει εκτοπίσει όλες αυτές τις φανταστικές αφηγήσεις (πχ ότι «το
Πολυτεχνείο έγινε από τις κομματικές παρατάξεις» ή ότι «το Πολυτεχνείο
έριξε τη Χούντα») – επιβεβαιώνοντας την ισχύ της φράσης πώς με τα χρόνια τα
πράγματα παίρνουν τις σωστές τους διαστάσεις.
Και
σε καλλιτεχνικό επίπεδο – τα πράγματα πήραν τις διαστάσεις που τους έδωσε η
δημιουργικότητα των μαθητών μας. Στην ποίηση, στις εικαστικές κι
αναπαραστατικές τέχνες, στο τραγούδι. Όσα ακολουθούν είναι απόδειξη ότι τους
αξίζουν θερμά συγχαρητήρια!
Φτιάξαμε
αυτό το βιβλιαράκι – για να παρουσιάσουμε την διαδρομή της ιστορικής μας
έρευνας «από τη μνήμη στην καρδιά» – μα και το αντίστροφο: από την
καρδιά στην μνήμη!
Σας
καλωσορίζουμε και στις δύο αυτές διαδρομές μας.
Φωτεινή
Σοϊλεμεζίδου – Πάνος Δρακόπουλος
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973-2022:«49 χρόνια μετά…» by panosdrak on Scribd
Τα
Ουρανοποιηματάκια –διαχρονικά– αγαπούν τον κινηματογράφο.
Κι από την μεριά του θεατή –και, κατ'
επέκταση, του μελετητή της 7ης τέχνης–
και από εκείνη του δημιουργού.
Στην μακρά πορεία των Ουρανοποιημάτων έχουμε παρουσιάσει γύρω στις 40 ταινίες
μικρού μήκους – απ’ όλο σχεδόν το φάσμα
των φιλμικών ειδών: μουσικό κλιπ, ντοκιμαντέρ, μυθοπλασία, σκέτς, παρωδία, παραμύθι με
ζωγραφιές κοκ.

Μόλις προχθές καταφέραμε να ανεβάσουμε στο κανάλι μας, στο You Tube, την πιο
φιλόδοξη παραγωγή μας: την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου των Φίσερ και
Κέλι, «Ο μπούφος που δεν μπορούσε να κάνει μπου» (μετ. Α. Κυριακίδης, εκδ.
Είναι
αφιερωμένη σε όλα τα παιδιά για την οποία εργάστηκαν με κέφι και υψηλό πυρετό
δημιουργικότητας, αλλά και στους πολλούς βοηθούς συνεργάτες και συντελεστές της
που κατονομάζονται αναλυτικά στους τίτλους του τέλους.
Ευχόμαστε
σε όλα τα παιδιά του κόσμου να επιλέγουν εκείνες τις ταινίες που τους ανοίγουν τα μάτια (του μυαλού, της ψυχής) – παρά εκείνες που μας τα κλείνουν!
[Με αφορμή την 27η Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα
Κινηματογράφου]
Αγαπημένοι μας φίλοι,
Γνωρίζουμε πως όταν συναντώνται τα 7
γνωστά χρώματα δημιουργούν ένα έξοχο Ουράνιο Τόξο.
Τι δημιουργείται, όμως, όταν ένα
Κόρνο, ένα Φαγκότο, ένα Όμποε, ένα Κλαρινέτο και ένα Φλάουτο μπουν πλάι πλάι;
Ε, αυτό το μάθαμε την Παρασκευή, 23
Σεπτεμβρίου, όταν 5 εξαιρετικοί μουσικοί από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών
επισκέφτηκαν το σχολείο μας – και μας παρουσίασαν τα όργανά τους, όπως κι
αρκετά από τα μυστικά της τέχνης τους.
Ναι, διότι, έστω για λίγο, γίναμε με
τα πόδια και τα χέρια μας η συνοδεία κρουστών τους κι επίσης μερικοί από μας
σταθήκαμε απέναντι τους ως μικροί μαθητευόμενοι μαέστροι.
Το καλύτερο για πολλούς ήταν όταν
ξεχύθηκαν στις αίθουσες, μα προπάντων στις καρδιές μας, μελωδίες του Μότσαρτ,
του Τσαϊκόφσκι, του Μανσίνι, του Μ. Χατζιδάκι και πολλών άλλων μάγων της
μουσικής.
Εκεί να δείτε Ουράνιο Τόξο. Μουσικό
Ουράνιο Τόξο!
Αν δεν μας πιστεύετε, πάρτε μια γεύση
μέσα από μερικές φωτογραφίες που τραβήξαμε και από τα ποιήματα που στην συνέχεια γράψαμε.
Δεν ταξιδεύει κανείς σε Μουσικά
Ουράνια Τόξα κάθε μέρα…
ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8
ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΓΕΙΑ by panosdrak on Scribd