Εκδρομή στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου

 

Αγαπημένο μου ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

       Η εκδρομή μας πραγματοποιήθηκε στις 8­-5-2023 στο Νεστορίδειο Μέλανθρο Μουσείο. Πιστεύω ότι και οι δύο τάξεις ήμασταν πολύ ενθουσιασμένες και χαρούμενες. Συμμετείχαν μαμάδες και αδέρφια. Ήταν ωραία να έχουμε της μαμάδες μας εκεί. Βγάλανε πολλές φωτογραφίες και χαμογελούσαμε σε όλες. Επειδή δεν μπορούσαμε να βρούμε μικρό λεωφορειάκι, μπορούσαν να έρθουν και η μαμάδες μας. Μετακινηθήκαμε με μεγάλο πούλμαν.

        Τα σημαντικότερα σημεία ήταν σίγουρα οι πίνακες και τα παιχνίδια. Πρώτα μας έδωσε η κα Βάλια κάρτες με πίνακες πάνω και έπρεπε να βρούμε τον πίνακα. Δεύτερον, χωριστήκαμε σε δυάδες και μετά διαλέξαμε έναν πίνακα και ζωγραφίσαμε και γράψαμε μια ιστορία για αυτόν. Μου έκανε εντύπωση πως δεν βγάζουν όλους τους πίνακες έξω.

          Παρουσιάστηκαν πολλές ζωγραφιές και κείμενα για πίνακες. Εκτός από το δικό μου με την Γεωργία Λεριού, μου άρεσε της Μαρίας Κάβουρας και του Πανορμίτη και της Μαρίας Χαλικάκη και του Μιχάλη από την Ε2.

         Έμαθα ότι τα μουσεία έχουν δωμάτια γεμάτα πίνακες. Εγώ ξεχώρισα το έργο που είχε πολλά αντικείμενα . Θα ήθελα να πάω σε Μουσείο Βιβλίων αν υπάρχει.

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΡΙΩΤΗ

Αγαπημένο μου ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,            

  Η εκδομή μας έγινε στην Πινακοθήκη προχθές. Εγώ ήμουν πάρα πολύ ενθουσιασμένη. Πιστεύω  ότι και οι συμμαθητές μου ένιωθαν το ίδιο. Στην εκδρομή ήμασταν το Ε1, το Ε2, κάποιες μαμάδες και η κυρία Βάλια, η «ξεναγός» μας. Για να πάμε και να γυρίσουμε χρησιμοποιήσαμε ένα πούλμαν.

   Οι δραστηριότητες που κάναμε ήταν οι ζωγραφιές, οι παρουσιάσεις των πινάκων και το παιχνίδι με τις κάρτες κατά το οποίο ψάχναμε τα έργα που υπήρχαν στις αίθουσες. Κατά την γνώμη μου το πιο σημαντικό σημείο ήταν, όταν ζωγραφίσαμε και κάναμε ιστορίες ανά ζευγάρι για τους πίνακες. Εμένα μεγαλύτερη εντύπωση μου έκαναν 2 έργα το «Μοναστηράκι» του Σπύρου Βασιλείου και το «Σπίτια της Ύδρας» του Γιάννη Σπυρόπουλου.

    Όλα τα μαθητικά έργα μ’ άρεσαν, γι’ αυτό και δεν μπορώ να πω ότι ξεχώρισα κάποιο περισσότερο.

    Το καινούριο που έμαθα για τις εικαστικές τέχνες είναι το εξής σπουδαίο: με πόσες διαφορετικές όψεις μπορείς να δεις έναν πίνακα! Εγώ προσωπικά ξεχώρισα 2 έργα το «Μοναστηράκι» και το «Σπίτια της Ύδρας».

Τέλος, το μουσείο που θέλω πάρα πολύ να πάω είναι το Μουσείο Σοκολάτας στην Ελβετία.

      

ΜΑΡΙΑ ΚΑΒΟΥΡΑ

Του Μουσείου οι Εκδρομείς

Φωτογραφίζει η Άφρο (Ουρανοποιηματάκια 5)

 

Εμείς – του Μουσείου οι Εκδρομείς – μαθητές, εκπαιδευτικοί, μα και γονείς!

 

Ευχαριστούμε θερμά την πολύ καλή φίλη και συνάδελφο Βάλια Μυλωνά – η οποία μάς άνοιξε δεκάδες εικαστικές πόρτες στο θησαυροφυλάκιο του νησιού μας, που ονομάζεται Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου.

 

Ε1 & Ε2 - 17^ου ΔΣ Ρόδου

"ΜΙΑ ΤΑΞΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ"

Γράφει ο συγγραφέας

και τ. αναπληρωτής καθηγητής στο ΤΕΠΑΕΣ του Πανεπιστημίου Αιγαίου:

Τη συνάντησα στη Ρόδο, στο 17ο Δημοτικό Σχολείο. Δυο τμήματα Ε΄ τάξης για να είμαι ακριβής. Ενός δασκάλου και μιας δασκάλας. Μιάμισης ώρας η συζήτηση. Ερωτήσεις μαθητών και μαθητριών εύστοχες. Ησυχία ήρεμη ή θορυβώδης ως αποτέλεσμα επίγνωσης της αναγκαιότητας. Ο δάσκαλος και η δασκάλα στο περιθώριο. Αν θυμάμαι, δεν είπαν μία κουβέντα.

Στον άχρονο χρόνο, με αόρατα νεύματα, μαθητές και μαθήτριες, έδειξαν ένα μικρό δώρο (μικροβιβλίο από εμένα) και σε ένα άλλο, είπαν ένα τραγούδι με τον δάσκαλο και την κιθάρα του. Κάπως έτσι κύλησε ο χρόνος με την αίσθηση του ευχάριστα ατέλειωτου αλλά συνάμα και του ονειρικού ελάχιστου.

Μια γεύση θα πάρετε στο Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=RXDtdHmPDLY
από τα ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ με τον δάσκαλο και τη διαχρονική του τάξη των 12 έως τώρα χρόνων. Αλλά μην το ξεχάσω...

Το όνομα του δασκάλου είναι ΠΑΝΟΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
(Πάνος Δρακόπουλος) και της δασκάλας ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΟΪΛΕΜΕΖΙΔΟΥ.

Φεύγοντας, "κάπως έτσι", είπα, "θα είναι η τάξη ενός ποιητή. Και μιας ποιήτριας. Ελεύθερη, Ανεπαισθήτως μουσική, Ποιητική. Εν ολίγοις: Μαγική". Γιατί κάθε δάσκαλος και κάθε δασκάλα είναι ιερουργοί της ποίησης. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

 

Εν προκειμένω, ο δάσκαλος είναι λειτουργικός Ποιητής και Μουσικός.

 

Δυο στίχοι από το βιβλίο του "Ελεύθερη Αγορά" (Γαβριηλίδης, 2010):

ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Γύρνα ξανθό μου αστέρι
πλευρό
Κι ολόγυρα τον σκληρό
άρτο
Του κόσμου αλειψέ τον
με μέλι.

(σελ. 55)

Δυο στίχοι του μαθητή του Μιχάλη:

Της γάτας τα αυτιά
χρώματα έχουνε πολλά.
Της αγάπης, της χαράς και
της ευγνωμοσίας (!!!) τα καλά!


Και δύο ζωγραφιές της Γεωργίας και της Μαρίας:

Και η απόκρισή μας:

Καλέ μας κ. Γιάννη, ήταν χαρά και τιμή μας που μοιραστήκαμε το πρωινό της περασμένης Παρασκευής, στο σχολείο μας (17ο ΔΣ ΡΟΔΟΥ).

Τα παιδιά, με κείμενα που έγραψαν έπειτα, απαρίθμησαν ένα σωρό πράγματα για τί πήραν απ' το προσωπικό σας παράδειγμα τόσο ως άνθρωπου όσο κι ως ποιητή: με το χαμόγελο και την ανθρώπινη ματιά σας στην εποχή μας και τις δυσκολίες της ένιωσαν πως είχαν έναν δικό τους άνθρωπο απέναντί τους. Και το γνωρίζετε, με την πείρα δεκαετιών που έχετε δίπλα στα παιδιά, πως αυτό ούτε αυτονόητο, ούτε απλό είναι.

Γι' αυτό και το τραγούδι της "Ντόλυς και του Ρανταπλάν" ανέβηκε στα χείλη τους σαν κάτι φυσικό, όσο η αναπνοή. Του χρόνου είπαμε πως θα ήταν όμορφο να το ηχογραφήσουμε κιόλας. Να ταξιδέψει. Σε όλους τους φίλους και τις φίλες της "ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ"!

Σας ευχαριστούμε μέσα απ' την καρδιά μας!

«Συνάντηση με τον Γιάννη Παπαδάτο» - Ε1 και Ε2, ΔΣ Ρόδου.

Φωτογραφίζει η κα Μαριάνθη Χαλκίτη

Με αφορμή την θαυμάσια «ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ» (εκδ. Καλειδοσκόπιο, 2022), συνομιλήσαμε προχθές στο σχολείο μας (17^ο ΔΣ Ρόδου) με τον συγγραφέα και τ. αναπληρωτή καθηγητή στο ΤΕΠΑΕΣ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, για ένα σωρό αγάπες:

Τα ζωάκια, τα παιδιά, τους φοιτητές, την λογοτεχνία, την συγγραφή ανθολογίων κι ένα σωρό ακόμη ζητήματα που αφορούν την δημιουργία και τον πολιτισμό – από το ερώτημα «πώς να ζει κανείς σε σχέση με το οικοσύστημά του» μέχρι το πώς φτιάχνεται ένα βιβλιαράκι με μία μόνον σελίδα Α4.

Η συνάντηση μας έκλεισε με την ανάγνωση ποιημάτων και μικρών πεζών που έγραψαν οι μαθητές μας για τα αγαπημένα τους ζώα και με την Χορωδία μας να τραγουδάει το ποίημα «Ντόλυ και Ρανταπλάν» του κ. Παπαδάτου μελοποιημένο απ’ τον υποφαινόμενο.

Διαχρονικά όλα τα παιδιά του κόσμου – όταν κλείνει μία χαρούμενη σχολική ή και εξωσχολική εμπειρία, τραγουδούν εν χορώ «έπερασαμ’ όμορφα / όμορφα, όμορφα». Το ίδιο κι εμείς. Μικροί και μεγάλοι. Μαθαίνοντας κι ανακαλύπτοντας συνάμα ένα σωρό εξίσου μικρά και μεγάλα μυστικά!

Φωτογραφίζει ο μικρός Πανορμίτης

Το Πασχαλινόδεντρο των ευχών

"Ευχές για ειρήνη και αγάπη σε όλα τα παιδιά του κόσμου!"

Πασχαλινόδεντρο 2023

Δημιουργίες Μ. Εβδομάδας

Έκθεση Βιβλίου στο 17ο ΔΣ Ρόδου

 Κεντρική φωτογραφία: κα Τσαμπίκα Δρακιού

Με αφορμή την 2^η Απριλίου (Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου) ξεκίνησε σήμερα στο σχολείο μας τετραήμερη Έκθεση βιβλίου –

 

Πολιορκώντας αγαπημένα βιβλία που μας πολιορκούν.

Πορθητές βιβλίων τα Ουρανοποιηματάκια 8.

 

[Η ισχύς εν τη ενώσει: 

17^ο ΔΣ Ρόδου-Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων-Βιβλιοπωλείο ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ]

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

 

Τη φλυαρία πολλοί εμίσησαν - την καλή λογοτεχνία ουδείς!

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8 

[2 Απριλίου - Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου]

Συνεργάζομαι και Μαθαίνω

 Φωτογραφίζει ο χαμογελαστός φακός της κας Χρύσας!

 

Κι αφού σμίξαμε ως πληθυντική σχολική ζωή για μία εβδομάδα με την Αλεξία, την Μαρία, τον Δημήτρη και τον Αλέξανδρο (φοιτήτριες και φοιτητές, αντιστοίχως, του ΠΤΔΕ Ρόδου (Παν/μίου Αιγαίου) – κι, επιπλέον, αφότου κάναμε εκτάκτως την Γενική Συνέλευση και τις εκλογές μας, κατά την διάρκεια της σημερινής μας Ανοιξιάτικης εκδρομής - είπαμε να βγάλουμε και μία αναμνηστική φωτογραφία, παρά ορισμένες μας απουσίες.

 

Το "συνεργάζομαι" και το "μαθαίνω" - είναι δύο ποταμοί που αμοιβαία αρδεύονται.

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8

 

Κολάζ από την Γ. Συνέλευση - Εκλογές:

Φωτογραφίζουν ο Δημήτρης, η Αλεξία

και ο Αλέξανδρος

3 ποιήματα: Να τα πάρει - να τα φέρει το ποτάμι!

"Προτού έλθει στο σχολείο μας η συγγραφέας κα Χριστίνα Φραγκεσκάκη, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε με ποικίλους τρόπους (θεατρικούς και μουσικούς) το βιβλίο της "Να το πάρει το ποτάμι". Στο τέλος, ακολουθήσαμε την προτροπή του έργου της να "ανακατεύουμε" τις λέξεις - προκειμένου να δημιουργήσουμε κάτι δικό μας.

Ζητήθηκε από το κάθε παιδί να γράψει την 1η λέξη που θα του ψιθύριζε η καρδιά του (πάλι κατά προτροπή της κεντρικής ιστορίας του βιβλίου). Έπειτα, καταγράψαμε όλες τις λέξεις στον πίνακα. Από το σύνολο των λέξεων προτρέψαμε τα παιδιά να επιλέξουν 5 από αυτές - και να συνθέσουν ένα νέο δικό τους λογοτεχνικό έργο: ποιητικό ή πεζό.

Από όσα συγκεντρώσαμε και παρουσιάσαμε στην ίδια την συγγραφέα - αναρτούμε εδώ 3 ποιήματα - σαν ένα είδος συμμετοχής των Ουρανοποιημάτων, στην χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Εννοείται πως το γιορτάσαμε και χθες μ' έναν ξεχωριστό τρόπο στην τάξη μας. Βλέπετε, η Ποίηση, όπως κι όλες οι μεγάλες μας αγάπες, δεν μπαίνουν σε μονοήμερους εορτασμούς".

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8

Το τραγούδι της καρδιάς

 

Αφιερωμένο στην κα Χριστίνα Φραγκεσκάκη

 

Που ‘ναι, που ‘ναι η καρδιά,

Η καρδιά που χτυπά,

Που ‘ναι, που ΄ναι η καρδιά,

«Θα το βρείτε εσείς», είπε η μαμά.

 

Ο ένας λέει «Είναι εδώ!»

Ο άλλος λέει «Δεν είν’ εδώ!»

«Είναι στη Βιβλιοθήκη», λέει η κυρία Βίκη

«Ψάξτε εκεί» λένε τα παιδιά.

 

«Πού εκεί;» «Ψάξτε παντού!»

 

Πανορμίτης

 

 

TO ΥΠΕΡΟΧΟ ΡΑΠ

 

Γιο! Γιο! Γιο!

Το λαγουδάκι θα γίνει φαγητάκι.

Γιο! Γιο! Γιο!

Και θα φέρει φως

Και θα φάει ο φτωχός.

 

Και μετά ο φτωχός θα φορέσει το τραννογυαλάκι

Με το κόκκινο κουμπάκι.

Γιο! Γιο! Γιο!

Και στο σχολείο τεχνίτης

Θα είναι ο πρωταθλητής.

 

Κι η φαντασία μέσα μου πετάει

Και ποτέ δε σταματάει. Γιο!

 

Χαλίλ

 

 

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

 

Να παίξουμε κρυφτό με φαντασία

Να πάμε στην Ινδονησία!

 

Να πάμε ταξίδι μακρινό

Να γίνει και παντοτινό.

 

Να φύγουμε, να πάμε μακριά

Να περάσουμε καλά.

 

Μαρία

Συνάντηση με την κα Χριστίνα Φραγκεσκάκη

 

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, μήπως αναρωτιέσαι
τί συνέβη σήμερα το πρωί στο σχολείο;

Θα σου πω με 6 μόλις λέξεις: Διαβάσαμε, συζητήσαμε, παίξαμε, γράψαμε, ζωγραφίσαμε, τραγουδήσαμε.

Η σημερινή μας Συνάντηση με την συγγραφέα, κα Χριστίνα Φραγκεσκάκη, ήταν ένας ολόγιομος ανοιξιάτικος κήπος.

Ένας κήπος από σπινθηροβόλες λέξεις, χρώματα και ηχοχρώματα.

Ένας κήπος από ζωηρές μνήμες, εκμυστηρεύσεις και πολυδιάστατη φαντασία!

 

Την ευγνωμονούμε για όλα - και δια του λόγου το αληθές: της απονείμαμε το χρυσό κλειδί των Ουρανοποιημάτων, για να ξαναέλθει στο σχολείο μας όποτε ξαναβρεθεί στην Ρόδο!

Ε1 & Ε2 - 17ο ΔΣ Ρόδου

Φωτογραφίζει η κα Φωτεινή

Πάρτι Μασκέτς (HD, 2023)

 

Ένα μουσικό κόμικ

από τα Ουρανοποιηματάκια 8

[Ε1, 17ου ΔΣ Ρόδου]

Διδασκαλία: κ. Π.

Μουσική: "Lambada" - KJARKAS KAOMA by Inka Gold

(Αποποίηση πνευματικών δικαιωμάτων - χρήση για παιδαγωγικούς λόγους)

Παραγωγή: Τα Ουρανοποιηματάκια (2023)

Πιο αληθινοί!

Φωτογραφίζει ο Κώστας

Τα Ουρανοποιηματάκια –δυστυχώς, εδώ, με απουσίες–

σάς εύχονται να είστε, μικροί και μεγάλοι, πιο αληθινοί

– ακόμη κι απ' όλες τις μάσκες του κόσμου!

Αποκριόδεντρο!

— Τι θα ντυθείς, φέτος;

— Αποκριόδεντρο!

[Τα Ουρανοποιηματάκια 8 – 17^ο ΔΣ Ρόδου]

«Όλοι μαζί για μία γη χρωματιστή»

 

Στις αρχές αυτής της σχολικής εβδομάδας λαμβάνοντας ζωγραφιές για το αγαπημένο μελοποιημένο ποίημα του Γ. Ρίτσου «Αν όλα τα παιδιά της γης», με πλησιάζει η μικρή Κ. και μου λέει:

«Στον κύκλο μου έβαλα και την Χριστίνα».

 

Την Χριστίνα, που γνωρίσαμε όλοι στο σχολείο μας μέσα από το πρόγραμμα «Make a wish-Είσαι το Αστέρι μου».

 

Προσέχω και τις υπόλοιπές συμμετοχές του κύκλου της.

 

Η καρδιά μου γίνεται αμέσως ελαφρύτερη κι από πεταλούδα. Η ψυχή μου φτερουγίζει σαν πεταλούδα.

 

Γι’ αυτόν τον κύκλο αξίζει κανείς να ζει.

 

Να δημιουργεί.

 

Και να παλεύει με όλες του τις δυνάμεις τις ασθένειες και τις αμέτρητες φθορές του κόσμου μας.

 

Όπως γράφει και η Κ.:

«Όλοι μαζί 

για μία γη χρωματιστή!»

 

[Με αφορμή την σημερινή 

Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Παιδικού Καρκίνου]

Η κοπή της διπλής μας Ουρανόπιτας

 

Αγαπημένο μου Ημερολόγιο,

Φαντάζομαι ότι θ’ αναρωτιέσαι για το πώς ξεκίνησε η σχολική μας εβδομάδα;

Θα σου πω.

Μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο: με τους γονείς μας μαζί μας – στην τάξη μας, για την κοπή της διπλής μας Ουρανόπιτας.

Ακολουθώντας ένα παλαιό πλέον έθιμο των Ουρανοποιημάτων κόψαμε 2 Ουρανόπιτες: μία των μικρών και μία των μεγάλων!

Την Ουρανόπιτα των μικρών την έφτιαξε ο Χαλίλ με τη βοήθεια της μαμάς του. Μας την έφεραν σ’ ένα ταψί που όλα του τα αρώματα φανέρωναν τα αγνά και υπέροχα υλικά που είχαν χρησιμοποιηθεί.

Επομένως, όλοι ήμασταν τυχεροί που απολαύσαμε το κομμάτι μας – κι όχι, μόνον ο Μισέλ που του έλαχε το φλουρί. Ένα φλουρί που του χάρισε το βιβλίο «Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο» (εκδ. Ελληνοεκδοτική) του Αντώνη Ζαρίντα και σε εικονογράφηση της Π. Κρίγγου.

Και προχωράμε τώρα στην δεύτερη Ουρανόπιτα – που έκανε όλους τους μεγάλους (γονείς και εκπαιδευτικούς) να γλύφουν τα δάκτυλα τους. Η Κατερίνα και η μαμά της διέπρεψαν στην ζαχαροπλαστική. Δίκαια πηγαινοέρχονταν τα συγχαρητήρια απ’ όλους για την δημιουργία τους.

Το φλουρί έτυχε στην κα Τσαμπίκα, στην δασκάλα του τμήματος για τις πρώτες 2 τάξεις του Δημοτικού. Το 1^ο δώρο ήδη το παρέλαβε: το Καστέλο της Ρόδου μέσα σε μία χιονόμπαλα. Το 2^ο δώρο της έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον: ο Μισέλ, που λατρεύει την ζωγραφική, θα αναλάβει να της κάνει με τα χρώματα του ένα πορτραίτο!

Αν παρέλειψα αρκετά πράγματα, Ημερολόγιο μου, είναι διότι, δε θα μ’ έφταναν 10 σελίδες να σου μιλάω για την γιορτή μας.

Να μην ξεχάσω μόνο να σου πω ότι ο κ. Π. μας έκανε ένα δωράκι: ένα νέο φιλμ με δημιουργίες μας πάνω στο θέμα της ειρήνης και του πολέμου. Γύρω στον Μάιο θα το αναρτήσουμε κι αυτό στο Ιστολόγιο μας.

Σταματώ εδώ – ευχόμαστε να είναι γλυκιά η νέα μας σχολική χρονιά – κι αυτό δεν είναι κάτι απλό ή αυτονόητο. Την επομένη ημέρα μάς ήλθαν τα άσχημα νέα από την Τουρκία και την Συρία – και ταρακουνηθήκαμε.

Τα παιδιά εκεί πως θα προχωρήσουν τις ζωές τους;

Πώς απαντάει κανείς ένα τέτοιο ερώτημα;

Θα το βάλουμε κι αυτό στις «Ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο»!

Αγαθό όλων των παιδιών

Εικαστική φροντίδα: Μαρίνα Σωτηρίου

 

Των γραμμάτων και των τεχνών σήμερα – μα και των σχολικών επετείων – και, φυσικά,… των αυτοσχέδιων, πρωτότυπων παζλ!

Πάζλ, εξάλλου, είναι η ίδια η ζωή – πάζλ και η χαρούμενη μάθηση.

Η ευχή και ο προορισμός μας: η παιδεία να είναι αγαθό όλων των παιδιών!

 

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8

2ο Ράλι Πολλαπλασιασμού

 

3 μήνες ακριβώς μετά το 1ο Ράλι Πολλαπλασιασμού

πραγματοποιήσαμε το 2ο - με μεγάλη επιτυχία,

καθώς όλοι οι συμμετέχοντες βελτίωσαν τους χρόνους τους!

Αυτό δεν σημαίνει πως υπάρχει περιθώριο βελτίωσης

που θα ελεγχθεί με το 3ο Ράλι.

Σύμφωνα με την νέα κατάταξη έχουμε

τον Δημήτρη να καταλαμβάνει την 1η θέση,

τον  Τίμο να κατακτά την 2η θέση

και τον Μισέλ με τον Κώστα να λαμβάνουν την 3η θέση 

- επίσης για πρώτη φορά.

Την απονομή των μεταλλίων έκανε χαμογελαστός

ο συντονιστής των Ουρανοποιημάτων

γι' αυτήν την περίοδο, ο Χαλίλ.

Ανανεώνουμε το ραντεβού μας 

για το 3ο τρίμηνο - με την ελπίδα όλοι κι όλες

να βελτιώσουν αισθητά τους χρόνους τους!

Χριστούγεννα - νέο ποίημα

 

Τα Χριστούγεννα

Χριστούγεννα έρχονται κι ο Άη Βασίλης
μοιράζει δώρα στα παιδιά,
στα προσωπάκια τους έχουν υγεία και χαρά!

Κάλαντα θα πουν σε όλους τους ανθρώπους
και θα πάρουν πολλά γλυκά.
Τα παιδιά θα ξεχυθούν στους δρόμους
Τα κάλαντα θα πουν σε όλους τους ανθρώπους.

Τα παιδιά δέντρο στολίζουν με χαρά
κι η δασκάλα τους κοιτά μ’ ευτυχία και χαρά!

Ναι! Τα ξωτικά φτιάχνουν δώρα για όλα τα παιδιά!

Κρισάνα

Τα Ουρανοποιηματάκια εύχονται 

σε όλα τα παιδιά του κόσμου

υγεία - αγάπη - και χαρούμενη γνώση! 

«H Κουνελόσκαλα» – στο 17ο ΔΣ Ρόδου.

 

[Πάνω στο χαλί των παραμυθιών οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γ1 και του Γ2 και τα Ουρανοποιηματάκια. // 17^ο Δημοτικό Σχολείο Ρόδου. Φωτογραφίζει η Μαρία]

«H Κουνελόσκαλα» της Μαρίας Γιαγιάννου (εικονογράφηση: Κώστας Θεοχάρης, εκδ. Καλέντης) – στο 17^ο ΔΣ Ρόδου.

Μαγευτήκαμε από τις περιπέτειες του καλοσυνάτου Τρούφη, φωνάζαμε «Σκαλ-Σκαλ», παρέα του, όποτε ήθελε να υψώσει κάποιον με την σκάλα των παιγνιδιάρικων αυτιών του, αναρωτηθήκαμε αν στο σχολείο μας έχουμε γραμματόδεντρα, χρωματόδεντρα κι αριθμόδεντρα – ενώ ακόμη, φανταστήκαμε πώς θα ήταν η ζωή μας αν διαθέταμε ένα χάρισμα που θα έκανε τον κόσμο μας και τον κόσμο των άλλων πλασμάτων, λίγο καλύτερο.

Με τι σκέψεις ολοκληρώσαμε το ανεβοκατέβασμα μας με την Κουνελόσκαλα του Τρούφη;

Με ποικίλες και διαφορετικές σκέψεις.

Μία απ’ αυτές είναι η ακόλουθη:

Ο κόσμος μας δε γίνεται χειρότερος, επειδή δε διαθέτουμε χαρίσματα –διότι χαρίσματα όλοι μας διαθέτουμε– αλλά επειδή δεν τα μοιραζόμαστε με τους άλλους. Επειδή δεν τα προσφέρουμε.

Ας δίνουμε κι ας δινόμαστε, επομένως.

Δεν είναι δίδαγμα της παράδοσης ή μόνον του πνεύματος των εορταστικών μας ημερών.

Είναι προτροπή του Τρούφη και της συντροφιάς του: του Νεύτωνα, του Επίκουρου, της Φρίντας Κάλο, του Οδυσσέα Ελύτη και της Μαρίας Κάλλας!