Εκδόσεις "Τα Κοσμοναυτάκια" - "Τα Ουρανοποιηματάκια": Για το Πολυτεχνείο

https://ouranopoihmatakia.blogspot.com/2021/11/17111973-17112021-48.html?fbclid=IwAR2cuZi2_cT3zvO3bonMZTHmG9sqLM2wgWDEuNyfvKQhUZ2TttQnLT-bB8c

https://ouranopoihmatakia.blogspot.com/2022/11/1973-2022-49-e-book.html?fbclid=IwAR0As0gw77vLTnXNk63b0LzxWhJbMPgAm0zH5w1lIebScNPoDx3oiKNstZU

https://issuu.com/panosdrakopoulos/docs/____________________________________f8c0e5cb75e722?utm_medium=referral&utm_source=ouranopoihmatakia.blogspot.com&fbclid=IwAR0Ct6J1Od2-ya_6opjcMDbECIE6WbeTzUlt3aF_KXotS16_5BWqP3Ad6UQ

Αυτά είναι ορισμένα από τα ηλεκτρονικά έντυπα που σχεδιάσαμε και κυκλοφορήσαμε με Τα Κοσμοναυτάκια και Τα Ουρανοποιηματάκια - πάνω στην θεματική της 7ετίας των Συνταγματαρχών και ειδικότερα για την Εξέγερση του Πολυτεχνείου (14-17/11/1973).

 

https://ouranopoihmatakia.blogspot.com/2014/11/1973-2014-41-e-book.html?fbclid=IwAR2cuZi2_cT3zvO3bonMZTHmG9sqLM2wgWDEuNyfvKQhUZ2TttQnLT-bB8c

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στο Περιοδικό της έκδοσης του 2007, "34 χρόνια μετά...", διότι είχε κυκλοφορήσει σε 16σέλιδη έγχρωμη έκδοση (σε μία εποχή, δηλαδή, που οι ηλεκτρονικές εκδόσεις λειτουργούσαν βοηθητικά και μόνον στις έντυπες) με την αρωγή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του ΔΣ Κοσκινού, των συναδέλφων μου και των Πηγών Καλλιθέας, (η οποίες με πρόεδρο τότε τον Ηλία Ηλιάδη ήταν στο πλευρό πολλών δράσεων μας).

https://issuu.com/panosdrakopoulos/docs/____________1973-2007__________?mode=window&viewMode=singlePage&backgroundColor=%23222222&fbclid=IwAR3-zHO2cCuXTVJLfg1XDRGDdyh-2bGWH19AJnvs67RoSK-6pmxs708pcaA

Το έντυπο αυτό είχε διακριθεί από τον τότε ετήσιο διαγωνισμό μαθητικών εντύπων, της εφημερίδας «Τα Νέα».

Κρίσιμο στοιχείο σε αυτή την διάκριση είχε αποτελέσει η εκτενής συνέντευξη που είχαν πάρει τα Κοσμοναυτάκια απ’ τον συγγραφέα και αγωνιστή του Πολυτεχνείου κ. Ολύμπιο Δαφέρμο, ο οποίος είχε μιλήσει στα παιδιά με έναν καθαρό και ειλικρινή τρόπο όχι μόνο για τα γεγονότα εκείνης της εποχής, αλλά και για το πώς μπορεί να βλέπει κανείς την ιστορία μας.

"Το αν το Πολυτεχνείο ζει - αυτό θα το πείτε εσείς, παιδιά μου, οι νέοι άνθρωποι - όχι εμείς", είχε υποστηρίξει - και είναι, θαρρώ, ένας ιδιαίτερα ανοιχτός και δημιουργικός δρόμος να επικοινωνεί με το ιστορικό της παρελθόν η κάθε νέα γενιά.

«Εδώ Πολυτεχνείο…»

 

«Εδώ Πολυτεχνείο…»

 

Έξι χρόνια μετά αντέδρασε ο λαός.

 

Τρεις μέρες βάσανο για νέους και φοιτητές.

 

Δύο φράσεις ακούγονται πολύ:

«Εδώ Πολυτεχνείο - εδώ Πολυτεχνείο!».

 

Συνθήματα κυριαρχούν,

πόνος φόβος και τρομάρα,

τρέχουν από ‘δώ τρέχουν από ‘κεί

μέχρι να γίνει το κακό.

 

 

[Ποίημα της 11χρονης Μαρίας]

 

Σχολική Εκδρομή

 

Είναι μεγάλο σχολείο μια εκδρομή.

Διότι το κεντρικό της ρήμα εναλλάσσεται μεταξύ

Του «παίζω» – του «συζητώ» – του «τραγουδώ».

 

Με μία λέξη: του «μαθαίνω»!

Στο Κολάζ:

Εδώ συμπράττουμε με πολλά καλλίφωνα παιδιά του σχολείου μας 

καθώς και με την κα Βαλάντα, την κα Βάσω και την κα Σέβα.

"ΌΧΙ"

 

Συλλογική εικαστική σύνθεση των Ουρανοποιημάτων

– με την διδασκαλία της μουσικού του 17^ου ΔΣ Ρόδου, 

κα Στέλλα Δουνδουλάκη

«28^η Οκτωβρίου»

 

Ο Χίτλερ έκανε πόλεμο κακό

Δυσκολίες πέρασαν γυναίκες

Και άνδρες στον κόσμο αυτό.

 

Η πείνα βαστούσε τα ψωμιά

Και δεν έδωσε ψίχουλο

Στα καημένα τα παιδιά.

 

Την νύχτα κυκλοφορούσαν οι στρατιώτες

Για να μη τους δουν τα αεροπλάνα

Και τους πετάξουν μπόμπες.

 

Οι στρατιώτες δε φοβόντουσαν

Και τους κακούς τους σκότωσαν.

 

Οι γυναίκες μες στο χιόνι, στη βροχή

Τον άνδρα τους νηστικό δεν άφησαν

Μέχρι το πρωί.

 

Ποίημα: Χαλίλ 

26/9 - Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών

Διδασκαλία - Επιμέλεια:

Ματίνα Δημητρά

"Ο Μότσαρτ και οι άλλοι Μουσικοί πάνε στο σχολείο"

Φωτογραφία: κα Φανή

Καλοί μας φίλοι,

μετά από ένα χρόνο ακριβώς, μία ακόμη ομάδα μουσικών της ΚΟΑ επισκέφθηκε το σχολείο μας (17ο ΔΣ Ρόδου).

Αυτή τη φορά  συνταξιδέψαμε σε έργα του Μότσαρτ κι άλλων σημαντικών μουσικών, όπως πχ  ο Κάρλος Γαρδέλ, υπό τους ήχους ενός κουαρτέτου εγχόρδων  που μας θύμησε πως έγχορδη είναι και η δική μας είσοδος στην ομορφιά - είτε όταν ακούμε έργα τέτοιας δύναμης και φινέτσας - είτε όταν γράφουμε ποιήματα σε διάλογο μαζί τους.

Απολαύστε τα μικρά ποιήματα δωματίου που ακολουθούν  - και πού ξέρετε, ίσως να πιαστείτε σε ταγκό με τις λέξεις και τις εικόνες μας!

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8

"Ο Μότσαρτ Και Οι Άλλοι Μουσικοί Πάνε Στο Σχολείο" by panosdrak on Scribd

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8: "1ο Ράλι Πολλαπλασιασμού"

Φωτογραφίζει ο Πανορμίτης και η Μαρία

Συγχαρητήρια σε όλες κι όλους 

τους φτεροπόδαρους παίκτες της προπαίδειας!

Το καλοκαίρι!

Στην εικόνα: κουαρτέτο από την Νεραϊδοφωνίξ

 

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 

Πρώτη μέρα καλοκαιριού

είναι Δευτέρα

και το βράδυ είσαι φως

και νιώθω ότι είναι μέρα

 

Το μαγιό σου είναι μπικίνι

και κολυμπάς σαν το δελφίνι

 

Είσαι μάγισσα το μυαλό μου μαγεύεις

και με πλοίο με ταξιδεύεις

 

Εσύ είσαι γοργόνα

κι εγώ είμαι πιστός

για όλο τον αιώνα!

 

Στίχοι: Χαλίλ - Αλέξανδρος

Στο 6ο Φεστιβάλ Κινηματογραφικής Δημιουργίας του Ομίλου Cine-Εκπαίδευσης.

"Τα Φεστιβάλ, μεγάλα ή μικρά, αναδυόμενα ή ήδη προβεβλημένα, δεν είναι μόνον για να παρουσιάσει κανείς τη δουλειά του - είναι και για να δει, να απολαύσει και να μαθητεύσει στο τί έχουν να πουν και οι μικροί και οι μεγάλοι γύρω μας".

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8

Η Αφίσα

Το Πρόγραμμα

Φωτογραφίες από τις Προβολές

Συγχαρητήρια 

σε όλες τις σχολικές-κινηματογραφικές ομάδες!

Και του Χρόνου! 

La vie est douce!

Κολάζ από φωτογραφίες/λήψεις της κας Μαριάνθης,

της κας Βάσως και του κ. Γιώργου

 

Με πρωτοβουλία της καθηγήτριας Γαλλικών του σχολείου μας (17ο ΔΣ Ρόδου), της κας Ζωής Παυλίδου, πραγματοποιήθηκε μία νέα δράση – χάρη στην οποία, άπαντες, μικροί και μεγάλοι, έγλειφαν μέχρι και τα δάκτυλα τους.

 

Ο σχολικός Ιούνιος εκτός από θερμός - είναι και θα είναι μέχρι τη λήξη του, γλυκός!

 

La vie est douce!

[Η ζωή είναι γλυκιά!]

"Το μαγεμένο σκάκι" - νέο παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα βασίλειο. Στο βασίλειο αυτό ήταν όλοι τους καλοί. Το βασίλειο ήταν πολύ μεγάλο και όμορφο. Το βασίλειο βρισκόταν στο κέντρο της πόλης και γύρω γύρω υπήρχαν οι χωρικοί. Αλλά μέσα στο δάσος υπήρχε ένα μικρό σπιτάκι που ήταν και δίπλα στην θάλασσα.

Μέσα στο σπιτάκι ζούσε ένας νεαρός μαζί με την γιαγιά του. Ο νεαρός ήταν ο ψαράς του βασιλείου. Κάθε πρωί έπαιρνε μια μικρή βαρκούλα και πήγαινε να ρίξει τα δίχτυα του. Η γιαγιά του του είχε πει κάθε μέρα να ρίχνει ένα καρβέλι ψωμί μέσα στην θάλασσα.

Μια μέρα ο βασιλιάς πέθανε και ο μεγαλύτερος γιος πήρε τη θέση του. Ο γιος ως νέος βασιλιάς ήταν πολύ άπληστος και τα ήθελε όλα δικά του. Όλους τους διέταζε και τους απειλούσε ότι θα τους εξορίσει από το βασίλειο.

Μια μέρα ο ψαράς δεν είχε και πολύ καλή διάθεση ήταν κουρασμένος πήρε στο βασίλειο μόνο ένα ψάρι. Ο βασιλιάς νευρίασε και του φέρθηκε πολύ άσχημα.

Τότε εμφανίζεται μία γυναίκα που είχε φύκια στα μαλλιά και κοχύλια για φόρεμα. Έτσι με ένα χτύπημα του δαχτύλου της μεταμόρφωσε όλο το βασίλειο σε επιτραπέζιο παιχνίδι, που το ονόμασε «Σκάκι».

Παραμύθι: Χαλίλ - Ζωγραφιές: Μισέλ

Εκδόσεις "Νεραϊδόσκονη"

Εκδρομή στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου

 

Αγαπημένο μου ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

       Η εκδρομή μας πραγματοποιήθηκε στις 8­-5-2023 στο Νεστορίδειο Μέλανθρο Μουσείο. Πιστεύω ότι και οι δύο τάξεις ήμασταν πολύ ενθουσιασμένες και χαρούμενες. Συμμετείχαν μαμάδες και αδέρφια. Ήταν ωραία να έχουμε της μαμάδες μας εκεί. Βγάλανε πολλές φωτογραφίες και χαμογελούσαμε σε όλες. Επειδή δεν μπορούσαμε να βρούμε μικρό λεωφορειάκι, μπορούσαν να έρθουν και η μαμάδες μας. Μετακινηθήκαμε με μεγάλο πούλμαν.

        Τα σημαντικότερα σημεία ήταν σίγουρα οι πίνακες και τα παιχνίδια. Πρώτα μας έδωσε η κα Βάλια κάρτες με πίνακες πάνω και έπρεπε να βρούμε τον πίνακα. Δεύτερον, χωριστήκαμε σε δυάδες και μετά διαλέξαμε έναν πίνακα και ζωγραφίσαμε και γράψαμε μια ιστορία για αυτόν. Μου έκανε εντύπωση πως δεν βγάζουν όλους τους πίνακες έξω.

          Παρουσιάστηκαν πολλές ζωγραφιές και κείμενα για πίνακες. Εκτός από το δικό μου με την Γεωργία Λεριού, μου άρεσε της Μαρίας Κάβουρας και του Πανορμίτη και της Μαρίας Χαλικάκη και του Μιχάλη από την Ε2.

         Έμαθα ότι τα μουσεία έχουν δωμάτια γεμάτα πίνακες. Εγώ ξεχώρισα το έργο που είχε πολλά αντικείμενα . Θα ήθελα να πάω σε Μουσείο Βιβλίων αν υπάρχει.

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΡΙΩΤΗ

Αγαπημένο μου ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,            

  Η εκδομή μας έγινε στην Πινακοθήκη προχθές. Εγώ ήμουν πάρα πολύ ενθουσιασμένη. Πιστεύω  ότι και οι συμμαθητές μου ένιωθαν το ίδιο. Στην εκδρομή ήμασταν το Ε1, το Ε2, κάποιες μαμάδες και η κυρία Βάλια, η «ξεναγός» μας. Για να πάμε και να γυρίσουμε χρησιμοποιήσαμε ένα πούλμαν.

   Οι δραστηριότητες που κάναμε ήταν οι ζωγραφιές, οι παρουσιάσεις των πινάκων και το παιχνίδι με τις κάρτες κατά το οποίο ψάχναμε τα έργα που υπήρχαν στις αίθουσες. Κατά την γνώμη μου το πιο σημαντικό σημείο ήταν, όταν ζωγραφίσαμε και κάναμε ιστορίες ανά ζευγάρι για τους πίνακες. Εμένα μεγαλύτερη εντύπωση μου έκαναν 2 έργα το «Μοναστηράκι» του Σπύρου Βασιλείου και το «Σπίτια της Ύδρας» του Γιάννη Σπυρόπουλου.

    Όλα τα μαθητικά έργα μ’ άρεσαν, γι’ αυτό και δεν μπορώ να πω ότι ξεχώρισα κάποιο περισσότερο.

    Το καινούριο που έμαθα για τις εικαστικές τέχνες είναι το εξής σπουδαίο: με πόσες διαφορετικές όψεις μπορείς να δεις έναν πίνακα! Εγώ προσωπικά ξεχώρισα 2 έργα το «Μοναστηράκι» και το «Σπίτια της Ύδρας».

Τέλος, το μουσείο που θέλω πάρα πολύ να πάω είναι το Μουσείο Σοκολάτας στην Ελβετία.

      

ΜΑΡΙΑ ΚΑΒΟΥΡΑ

Του Μουσείου οι Εκδρομείς

Φωτογραφίζει η Άφρο (Ουρανοποιηματάκια 5)

 

Εμείς – του Μουσείου οι Εκδρομείς – μαθητές, εκπαιδευτικοί, μα και γονείς!

 

Ευχαριστούμε θερμά την πολύ καλή φίλη και συνάδελφο Βάλια Μυλωνά – η οποία μάς άνοιξε δεκάδες εικαστικές πόρτες στο θησαυροφυλάκιο του νησιού μας, που ονομάζεται Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου.

 

Ε1 & Ε2 - 17^ου ΔΣ Ρόδου

"ΜΙΑ ΤΑΞΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ"

Γράφει ο συγγραφέας

και τ. αναπληρωτής καθηγητής στο ΤΕΠΑΕΣ του Πανεπιστημίου Αιγαίου:

Τη συνάντησα στη Ρόδο, στο 17ο Δημοτικό Σχολείο. Δυο τμήματα Ε΄ τάξης για να είμαι ακριβής. Ενός δασκάλου και μιας δασκάλας. Μιάμισης ώρας η συζήτηση. Ερωτήσεις μαθητών και μαθητριών εύστοχες. Ησυχία ήρεμη ή θορυβώδης ως αποτέλεσμα επίγνωσης της αναγκαιότητας. Ο δάσκαλος και η δασκάλα στο περιθώριο. Αν θυμάμαι, δεν είπαν μία κουβέντα.

Στον άχρονο χρόνο, με αόρατα νεύματα, μαθητές και μαθήτριες, έδειξαν ένα μικρό δώρο (μικροβιβλίο από εμένα) και σε ένα άλλο, είπαν ένα τραγούδι με τον δάσκαλο και την κιθάρα του. Κάπως έτσι κύλησε ο χρόνος με την αίσθηση του ευχάριστα ατέλειωτου αλλά συνάμα και του ονειρικού ελάχιστου.

Μια γεύση θα πάρετε στο Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=RXDtdHmPDLY
από τα ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ με τον δάσκαλο και τη διαχρονική του τάξη των 12 έως τώρα χρόνων. Αλλά μην το ξεχάσω...

Το όνομα του δασκάλου είναι ΠΑΝΟΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
(Πάνος Δρακόπουλος) και της δασκάλας ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΟΪΛΕΜΕΖΙΔΟΥ.

Φεύγοντας, "κάπως έτσι", είπα, "θα είναι η τάξη ενός ποιητή. Και μιας ποιήτριας. Ελεύθερη, Ανεπαισθήτως μουσική, Ποιητική. Εν ολίγοις: Μαγική". Γιατί κάθε δάσκαλος και κάθε δασκάλα είναι ιερουργοί της ποίησης. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

 

Εν προκειμένω, ο δάσκαλος είναι λειτουργικός Ποιητής και Μουσικός.

 

Δυο στίχοι από το βιβλίο του "Ελεύθερη Αγορά" (Γαβριηλίδης, 2010):

ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Γύρνα ξανθό μου αστέρι
πλευρό
Κι ολόγυρα τον σκληρό
άρτο
Του κόσμου αλειψέ τον
με μέλι.

(σελ. 55)

Δυο στίχοι του μαθητή του Μιχάλη:

Της γάτας τα αυτιά
χρώματα έχουνε πολλά.
Της αγάπης, της χαράς και
της ευγνωμοσίας (!!!) τα καλά!


Και δύο ζωγραφιές της Γεωργίας και της Μαρίας:

Και η απόκρισή μας:

Καλέ μας κ. Γιάννη, ήταν χαρά και τιμή μας που μοιραστήκαμε το πρωινό της περασμένης Παρασκευής, στο σχολείο μας (17ο ΔΣ ΡΟΔΟΥ).

Τα παιδιά, με κείμενα που έγραψαν έπειτα, απαρίθμησαν ένα σωρό πράγματα για τί πήραν απ' το προσωπικό σας παράδειγμα τόσο ως άνθρωπου όσο κι ως ποιητή: με το χαμόγελο και την ανθρώπινη ματιά σας στην εποχή μας και τις δυσκολίες της ένιωσαν πως είχαν έναν δικό τους άνθρωπο απέναντί τους. Και το γνωρίζετε, με την πείρα δεκαετιών που έχετε δίπλα στα παιδιά, πως αυτό ούτε αυτονόητο, ούτε απλό είναι.

Γι' αυτό και το τραγούδι της "Ντόλυς και του Ρανταπλάν" ανέβηκε στα χείλη τους σαν κάτι φυσικό, όσο η αναπνοή. Του χρόνου είπαμε πως θα ήταν όμορφο να το ηχογραφήσουμε κιόλας. Να ταξιδέψει. Σε όλους τους φίλους και τις φίλες της "ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ"!

Σας ευχαριστούμε μέσα απ' την καρδιά μας!

«Συνάντηση με τον Γιάννη Παπαδάτο» - Ε1 και Ε2, ΔΣ Ρόδου.

Φωτογραφίζει η κα Μαριάνθη Χαλκίτη

Με αφορμή την θαυμάσια «ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ» (εκδ. Καλειδοσκόπιο, 2022), συνομιλήσαμε προχθές στο σχολείο μας (17^ο ΔΣ Ρόδου) με τον συγγραφέα και τ. αναπληρωτή καθηγητή στο ΤΕΠΑΕΣ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, για ένα σωρό αγάπες:

Τα ζωάκια, τα παιδιά, τους φοιτητές, την λογοτεχνία, την συγγραφή ανθολογίων κι ένα σωρό ακόμη ζητήματα που αφορούν την δημιουργία και τον πολιτισμό – από το ερώτημα «πώς να ζει κανείς σε σχέση με το οικοσύστημά του» μέχρι το πώς φτιάχνεται ένα βιβλιαράκι με μία μόνον σελίδα Α4.

Η συνάντηση μας έκλεισε με την ανάγνωση ποιημάτων και μικρών πεζών που έγραψαν οι μαθητές μας για τα αγαπημένα τους ζώα και με την Χορωδία μας να τραγουδάει το ποίημα «Ντόλυ και Ρανταπλάν» του κ. Παπαδάτου μελοποιημένο απ’ τον υποφαινόμενο.

Διαχρονικά όλα τα παιδιά του κόσμου – όταν κλείνει μία χαρούμενη σχολική ή και εξωσχολική εμπειρία, τραγουδούν εν χορώ «έπερασαμ’ όμορφα / όμορφα, όμορφα». Το ίδιο κι εμείς. Μικροί και μεγάλοι. Μαθαίνοντας κι ανακαλύπτοντας συνάμα ένα σωρό εξίσου μικρά και μεγάλα μυστικά!

Φωτογραφίζει ο μικρός Πανορμίτης

Το Πασχαλινόδεντρο των ευχών

"Ευχές για ειρήνη και αγάπη σε όλα τα παιδιά του κόσμου!"

Πασχαλινόδεντρο 2023

Δημιουργίες Μ. Εβδομάδας

Έκθεση Βιβλίου στο 17ο ΔΣ Ρόδου

 Κεντρική φωτογραφία: κα Τσαμπίκα Δρακιού

Με αφορμή την 2^η Απριλίου (Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου) ξεκίνησε σήμερα στο σχολείο μας τετραήμερη Έκθεση βιβλίου –

 

Πολιορκώντας αγαπημένα βιβλία που μας πολιορκούν.

Πορθητές βιβλίων τα Ουρανοποιηματάκια 8.

 

[Η ισχύς εν τη ενώσει: 

17^ο ΔΣ Ρόδου-Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων-Βιβλιοπωλείο ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ]

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

 

Τη φλυαρία πολλοί εμίσησαν - την καλή λογοτεχνία ουδείς!

ΤΑ ΟΥΡΑΝΟΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ 8 

[2 Απριλίου - Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου]